خشونت ابزار سرکوب وبیرحمی است و توجیه آن مایه ننگ است و نفی وتقبیح آن ضروری است.

صاحبان قدرت خشونت را مشروع وقانونی می دانند. منبرنشینان و قانون نویسان سرکوب وتحقیر را مجاز میدانند. دستگاههای عریض وطویل آموزشی ،اداری وخانوادگی خشونت راابزاری برای اعمال قدرت حق خویش می دانند. تبعیض وخشونت بطور سیستماتیک وروتین توسط فرادستان علیه فرودستان اعمال می شود.
خشونت برزن وکودک، بخشی از خشونت رسمی وغیررسمی است که امروز زندگی میلیونها انسان را به خطر انداخته و رنج می دهد.
درتقابل با این پدیده زشت و ارتجاعی که موجب رنج ومشقت انسانهاست تلاش آگاهانه ومتشکل علیه بانیان وضع موجود و کسانی که منشا و عامل خشونت هستند ضروری واجتناب نا پذیراست. خلاصی ازاین وضعیت ورفع هرگونه ستمگری وتندخویی، بخشی از مبارزه جمعی ما را تشکیل می دهد. سازماندهی مبارزات اجتماعی و تقویقت جنبش علیه خشونت درجامعه بخشی از مبارزه روتین ما علیه وضع موجود است.
خشونت امروز دراشکال مختلف ، سیاسی ، اجتماعی وفرهنگی  بشریت را آزار میدهد ودرهمه ابعاد زندگی بشر درجریان است. خشونت وخشونتگری حریمی نمی شناسد، محدود به جغرافیای خاصی نیست، مهارخشونت وخشونت گری وکاستن ازشدت وحدت خشونت بستگی به تلاش ومبارزه انسانها دارد.کارجمعی وآگاهانه انسانها مانع ومحدود کننده عملکرد خشونتگران است. به هرمیزان جنبش دفاع از حقوق انسان ، جنبش دفاع ازحقوق زن وکودک ، جنبش آزادایخواهی وبرابری طلبی  پیش رفته است به همان اندازه ستمگری وخشونت محدود شده است به هما ن اندازه  حاکمان خشونت گر عقب نشسته اند.
خشونت،این پدیده ضد انسانی امروز در قالب های گوناگون خود نمایی می کند. جنگ وتروریسم بین المللی،شکنجه و سرکوب شهروندان توسط دولت ها و فرقه های خشونت طلب تا خشونت خانوادگی زندگی انسانهاها را به خطر انداخته اند، آزار می دهند ونابود می کنند. جنگ خشونت است، زن ستیزی خشونت است، کودک آزاری خشونت است، بهره کشی خشونت است، تهدید وترورخشونت است.تحمیل فقرو گرسنگی به انسانهاخشونت است.
خشونت ریشه درستم ونابرابری دارد ،ریشه درنظام اقتصادی وسیاسی دارد، اعمال خشونت مکانیزم دارد. مبلغ و مروج دارد. قانونی وغیر قانونی دارد. دولتی وغیردولتی دارد. ملی وبین المللی ا ست. مذهبی ونژادی است . شوینیستی وسیاسی است. فرقه ای وفردی است. خانگی وخیابانی است .
پشت پرده خشونت و ستمگری منفعت و ایدئولوژی وجود دارد.صاحبان امتیاز وجود دارند. جهل وخرافه وجود دارد. دانشگاه ،کلیسا ،کنیسه ، مسجد ومنبر وجود دارد ، تاریخ و حدیث وکلام وجود دارد.هرکدام براساس منافع  ومسلک خویش خشونت را توضیح می دهند و توجیه می کنند.
کارفرما براساس منافعش خشونت برکارگر وکارمند را روا میدارد. حکومت  برای دفاع ازمیهن وتمامیت ارضی مردم را سرکوب می کند. پلیس ودستگاه قضایی انسانهای قربانی فقرو فلاکت را به جرم بزهکاری دسته دسته دارمی زنند. زن وجوان به جرم دوست داشتن همدیگر شلاق می خورند،سنگسار می شوند، سلاخی می شوند. آیات عظام و مفتی محل، فتوی رجم می هند. قاضی القضات و هیئت کله خشکان حامی وضع موجود، برای معترضین وعقاید مخالف، حکم مفسد فی الارض صادرمی کنند. طبق قانون ودادگاه، شرع و نکاح،زن مطیع وفرمان بردار مرد می شود. خشونت پذیرمی شود،ضعیفه قلمداد می شود، به نام ناموس پرستی زن ستیزی شرعیت پیدا می کند.
دایره خشونت مرکزیت سیاسی و اقتدار دارد ،قلدرنظامی و چاقوکش محلی دارد ،پادگان ولشکر، مستشارنظامی، یانکی وارتش برای آدمکشی دارد، شمشیر کش اسلامی و هفت تیر کش بسیجی دارد ،موشک کروز و سلاح هسته ای دارد.
جنگ کانون خشونت رسمی است که توسط دولتها،حکومت ها وباندهای تروریستی سازماندهی وطراحی می شود، هدایت میشود. امروز از دانشگاه هاروارد تا دانشگاه کمبریج ،امام سجاد،تاحجره های قم وافغانستان، یانکی، جهادگر، طلبه و شهادت جو آموزش میدهند وبجان مردم می اندازند.
 
امریکا و شرکایش خشونت ،جنگ وکشتارمردم را درلباس دمکراسی وحقوق بشرتوجیه میکند. میدیای جهانی ازبی بی سی تا سی ان ان ، افکار وروان مردم را برای تحمل جنگ تسخیرمی کنند وبه جنگ وخشونت مشروعیت می دهند.دولت اسلامی به اتهام تهدید علیه امنیت ملی وتجزیه طلبی شکنجه واعدام میکند.اقتدارهسته ای را برای دفاع از عظمت ملی واسلامی هورا می کشند.عده ای خشونت را برای دفاع ازهویت ملی وقومی تجویزمی کنند. عده ای سرکوب وآدم کشی را درقاموس تمامیت ارضی وملی مشروع می دانند. عده ای تحقیر و سلاخی کردن زنان وکودکان را برای رسیدن به اهداف سیاسی وفرقه ای خود مشروع ومباح می دانند. وجود کودکان خیابانی وزنان ومردان بی پناه را قضا وقدرمی خوانند. سربریدن وترور آدمها را جهاد درراه خدا اعلام می کنند...
 مجموعه اینهاعلیه انسانیت وجامعه بشری هستند. خشونت برزنان وکودکان بخشی ازاین ماجراست. وپرداختن به این موضوع نمی تواند جدا ازهمه وقایع وحقایق موجود جامعه ودنیا باشد.
تنها ازخشونت صحبت کردن کافی نیست خشونت بزرگتری  درراه است، نباید درمورد جنگ سکوت کنیم.خدایان خشونت امروزه طبل وشیپورجنگ را بربام دنیا می کوبند وجارمی زنند .مردم منطقه خاورمیانه سالهاست از جنگ رنج می برند ،عراق دارد درجنگ می سوزد. ایران را جنگ تهدید می کند. کانون بحران درمنطقه گرم است. فضای موجود سرشار از تهدید وخشونت علیه زندگی مردم است. 
تلاش برای رفع ستم وخشونت از زنان امری اجتماعی است که مبارزه جمعی زن ومرد را می طلبد ستم برزن ستم برنیمی از انسانهای جامعه است هرگونه تلاش برای تحقق مطالبات زنان نمی تواند جدا از مبارزات دیگر بخشهای جامعه برای تغییر سرنوشت خویش باشد. همه تلاشها ومبارزات انسانی  به هم ارتباط دارند.
تلاش متحدانه انسانهای متمدن برای تامین آزادی وبرابری ضامن برچیدن بساط ستم وخشونت ازجامعه است ماشین خشونت رابا مبارزه جمعی میتوانیم متوقف کنیم.
"جنبش دفاع از حقوق زنان و کودکان" می تواند دراتفاق با جنبش کارگری ودانشجویی علیه خشونت ونابرابری گامهای مهمی را بردارد.
ما جنگ وخشونت را نمی خواهیم ، نابرابری وتبعیض نمی خواهیم، بهره کشی از زنان وکودکان را نمی خواهیم ما جامعه ای انسانی آزاد وبرابر می خواهیم.
جنگ مردم تلاش برای بهتر زیستن وانسانی  زیستن است.  تفاوت نقش وجایگاه  ومواضع جنبش ما دراتفاق واتحاد با مبارزات مردم، این است که ما برای برابری وتغییر وضع موجود تلاش می کنیم ولی جنبش های دیگر دراتفاق  با صاحبان قدرت برای حفظ وضع موجودمی جنگند.
جنگ آنها برسر منافع خودشان وبرای چپاول ثروت وسرمایه است. جنگ دولتها ناروا و غیرعادلانه است. جنگ دولتها برسر رفع تبعیض ونابرابری نیست. تحمیل جنگ  یعنی نابودی مدنیت و رواج خشونت و کشتارشهروندان یعنی درهم کوبیدن زندگی مردم .
جنگ ما برسر احقاق حقوق انسانهاست، برسر رفع تبعیض و خشونت اززنان است، برسرحقوق کارگر است ،برسر رفع بهره کشی ازکودکان است، برسر تامین مسکن ونان برای انسانهای بی پناه است. برسرحقوق اساسی و ابتدایی همه شهروندان است. مبارزه ما برای آزادی وبرابری است. برای خوشبختی ورفاه وسعادت همه آحاد جامعه است. برای امنیت وآسایش است.
نه بمب اتمی ، نه میهن وتمامیت ارضی ، نه هویت ملی وقومی ، نه هویت جنسی ومذهبی برای ما انسانهای تحت ستم،زن ،مرد وکودک ارزشی ندارد.
تحمیل فقر وفلاکت و بی حقوقی بر میلیونها انسان درکره خاکی و درجامعه ما تحت همین عناوین و هویت تراشی های بی مقدار وکذایی توجیه و اعمال می شود. 
تجارب درمورد کشمکش میان دولتها و جریانات ارتجاعی وقومی درکشورهای جنگ زده این واقعیت تلخ را به ما گوش زد کرده است، که جنگ غیر از رنج ومشقت، کشتار، ویرانی و فقر، بی پناهی ونابودی چیزدیگری به ارمغان نمی آورد.
تجربه جنگ درافغانستان، یوگسلاوی، رواندا، لبنان، فلسطین ، سودان وعراق،  جنگ تحت عناوین ملی ،مذهبی،فرقه ای وقومی، دخالت واشغال برخی از این کشورها توسط امریکاوشرکای سیاسیش تحت عنوان استقرار دمکراسی وحقوق بشر،چیزی جز فریب مردم وکشتارونابودی مدنیت و آبادانی نبوده است.ما نمی خواهیم با برافراشتن این پرچم های کذایی وغیر انسانی شیرازه های مدنی و اجتماعی جامعه ایران را ازهم بپاشند. نمی خواهیم ایران را برسر مردم ویران کنند.
تلاش ما علیه جنگ بخشی از تلاش جمعی وجنبشی ما،علیه وضعیت نابرابردرجامعه است. جنگ جامعه را به قهقرا می برد، مبارزه ما را برای تغییر وضع موجود به عقب می راند، جنگ به نفع مردم نیست. این جنگ،جنگ مردم نیست. جنگ ما نیست!
جنگ، مادرهمه خشونتها ست. تهدید زندگی ماست. هرگونه دامن زدن و تهدید به جنگ باید فوری متوقف شود طرفین جنگ ناحق هستند. جنبش علیه خشونت وجنگ را هرچه متحد تر کنیم.

25 نوامبر2007