روسیه به بهانه دفاع از اوستیای جنوبی وارد جنگ با گرجستان شد، که البته این جنگ ربطی به دفاع از  مناطق جدای طلب  گرجستان و مردم ساکن در آن ندارد. این جنگ ورود دوباره روسیه به دنیایی سیاست  است.

روسیه به دو دلیل به چنین جنگی نیاز داشت.

دلیل اول نشان دادن قدرت نظامی روسیه بعد از تبلیغات منفی میدیای غربی علیه  قدرت نظامی روسیه بود.

 مدتی پیش روسیه به مناسبت سال گرد پیروزی بر آلمان نازی برای اولین بار بعد از فروپاشی شوروی  موشک های قاره پیمای خود را به نمایش گذاشت  تا  نشان دهد که روسیه همچنان یکی از قوی ترین قدرت های نظامی دنیا است. اما بعد از پایان رژه سربازان روسی، رسانه های غربی  شروع به تحقیر قدرت نظامی روسیه کردند، سلاح های روسیه را کهنه و قدیمی توصیف کردند. این امر به خودی خود مسئله عجیبی نیست ، اما واقعیت پشت پرده ای رژه نظامی  روسیه و تبلیغات منفی میدیایی غربی برای دو سوی درگیر در ماجرا کاملا روشن بود.

اکنون حمله گرجستان به اوستیای جنوبی بهانه خوبی بود، تا روسیه نشان دهد که هم قدرتش را دارد و هم اینکه هنوز خود را یکی از  دو ابرقدرت دنیا می داند، برای کسی تره خرد نمی کند و خود را  تنها قدرت نظامی منطقه می داند.

دلیل دیگر این قضیه تهدید کشور گرجستان بود که مدتی است قصد دارد به پیمان ناتو بپیوند  چراکه با پیوستن گرجستان به پیمان ناتو عملا روسیه در محاصره همپیمانان، در پیمان ناتو قرار می گیرد این امر برای روسیه قابل قبول نیست.

مردم ساکن در گرجستان و اوستیای جنوبی قربانی جنگی هستند که هیچ ربطی به آنها ندارد این مردم قربانی  شاخ وشانه کشیدن قدرت های بزرگ برای همدیگر هستند.

آیا دنیا دوباره دو قطبی می شود؟ آیا توان نظامی روسیه بدون پشتوانه غنی مالی می تواند دوباره روسیه را  یکی از دو بازیگر نقش اول سیاست در دنیا کند؟

سوال های است که از این ببعد در دنیایی سیاست هر روز تکرار می شوند و  بسته به جواب این سولات سیاستمداران تغیرلتی در سیاست های خود ایجاد خواهند  کرد.

اما این تحولات تازه در یکی دوسال اخیر چه تاثیری بر  فضایی جنگی میان ایران و امریکا خواهد داشت مسئله ای است که من قصد دارم مفصل تر به آن به پردازم

به نظر من  جمهوری اسلامی ایران یکی از محدود کشورهای است که  از وقوع این جنگ خوشحال است، چرا که هر چه روبط امریکا و روسیه تیره تر شود ، هر چه شکاف میان  این دو کشور عمیق تر شود به جمهوری اسلامی ایران فرصت مانور بیشتر خواهد داد. روسیه با توسل به قدرت نظامی و حق وتو در سازمان ملل می تواند بهترین سنگر ایران برای دفاع از خود باشد .

شکست  امریکا در عراق و همچنان نا آرام بودن افغانستان را اگر در ماجراجویی های اخیر روسیه ضرب کنیم احتمال حمله نظامی به ایران  بسیار ضعیف می شود. این امر یقینا لحن سخنان رهبران ایران را عوض خواهد کرد و از این ببعد جمهوری اسلامی بسیار تهاجمی تر از گذشته در مقابل امریکا و اروپا ظاهر خواهد شد.

 قسمت دوم این بحث به  احتمالاتی خواهم پرداخت که ممکن است در اینده ای نزدیک به وقوع بپیوند .

و قسمت سوم، آیا دنیایی دو قطبی دنیایی بهتری خواهد بود؟

قصد من باز کردن این بحث است   و من منتظر نظرات و دخالت شما در این مباحث هستم

www.javanx.blogsky.com به دلیل اینکه وبلاگ خودم

 در ایران فیلتر شده است  از این ببعد در این وبلاگ هم خواهم نوشت . این وبلاگ تازه است امیدوارم شما دوستان آن را به دیگران معرفی کنید.

http://chyra.blogfa.com/

نظرات شما در این مورد