پژواک شکنجهگاه اوین در مرکز "بهزیستی" زنجان
July 27, 2008
12:16 PM
سعید آرمان
در حاشیه داغ کردن کودکان در مرکز "بهزیستی" شهر زنجان
از چهار سال قبل این اخبار بگوش میرسند، سه کودک در مرکز "بهزیستی" شهر زنجان داغ شدند، یک نوزاد 35 روزه که در معرض خشونت والدين قرار گرفته بود، در بیمارستانی در گیلان درگذشت، "پدر ١٧ ساله در کرج کودک ٥/١سالهاش را کشت"، "پدرخوانده کودک به قتل رسيده مشهدی تنها متهم پرونده است"، "مرگ کودک ۱۱ ماهه کرمانی بر اثر آزار والدين"، "پسر ۸ ساله ای توسط يکی از بستگان نامادری اش مورد تجاوز قرار گرفت"، اين عناوین تنها نمونه ای از آخرين خبرهای منتشر شده در رسانه ها در مورد کودک آزاری هستند.
خبر دردناک داغ کردن سه کودک، که علیرغم میل حاکمین اسلامی به روزنامههای ایران راه یافت، سریعا توسط رسانهها بین المللی فارسی زبان ابعاد جهانی بخود گرفت. داغ کردن سه کودک در"مرکز بهزیستی شهر زنجان" میلیونها انسان را بهت زده کرد. ابتدا عالیترین مقام مربوطه در این زمینه مسئله را کتمان نموده، اما در نتیجه فشار سازمانهای مدافع حقوق کودک و دخالت دادن پزشک قانونی سر انجام ناچارأ این خبر را تایید کردند. (اعتماد ملی) چنین مینویسد: مسئولان سازمان بهزیستی در گزارش اولیه خود رسانه هایی را که چنین حادثه مهمی را به گوش آنها رساندند به سیاهنمایی و تشویش اذهان عمومی متهم کرد و طوری موضع گیری کردند که علاقه ای به با خبر شدن از چنین حادثه ای نداشته اند.
به گوشههایی از قانون کثیف اسلامی نگاه کنید. در این قانون از"حد متعارف" تنبیه از جانب والدین صحبت میشود که عملا دولت دست والدین و مراجع آموزشی را نیز باز گذاشته است تا بتوانند از آزار بدنی برای" تنبیه" کودک استفاده کنند. طبق ماده ۲۲ قانون جزای اسلامی اگر پدر يا جد پدری فرزند خود را بکشد قصاص نمی شود و تنها به پرداخت ديه و تعزير محکوم می شود اما در شرايط مشابه مادر به قصاص محکوم خواهد شد.! کميته ويژه سازمان ملل در امور حقوقی کودکان، در گزارش خود به معضل نا همخوانی سن قانونی جوانان در کنوانسيون و سن بلوغ در ايران اشاره داشت و افزود که سن بلوغ دختران در ايران ۹ سال و در پسران ۱۵ سال است بنابراين دختران ۹ تا ۱۸ سال و پسران ۱۵ تا ۱۸ سال شامل کنوانسيون نمی شوند. طبق این قانون دختر 9 ساله میتواند مورد تجاوز "همسر" قرار بگیرد و حتی در موردش مجازات اعدام ، اعمال شود.
این یک توحش افسارگسیخته سیستماتیک دولتی است که به کنج منازل، به مراکز آموزشی و به مهد کودک، ها تسری میآبد. این توحش را که بوسیله والدین، معلم و کارمندان "بهزیستی" در حق کودکان جامه عمل بخود میپوشاند، در وجود دولت اسلامی نهفته است، که در طول 30 سال عمر منحوسش نسبت به شهروندان ریز و درشت اش اعمال میشود. بارزترین نمونه این توحش به دار آویختن 29 نفر در زندان اوین در روز یکشنبه 27 ژوئیه است.
جمهوری اسلامی ننگ جامعه بشری است. مردم ایران دیر یا زود، باید این ننگ را از جامعه ایران بزدایند. تا کی باید نظاره گر وحشیانهترین اعمال علیه ضعیف ترین و بی دفاعترین بخش جامعه بود؟ تا کی باید در مقابل این همه اجحاف و بربریت سکوت کرد و تا کی باید این رژیم منحوس ضد انسانی، بعنوان بانی و عامل تمامی جنایات علیه میلیونها انسان، علیه کودکانش، علیه زنانش، علیه جوانانش، علیه کارگرانش، علیه شادی و سعادت و رفاه شهروندانش و هر آنچه که به زندگی ربط دارد، بر گرده مردم آزاده ایران، حکم براند؟
شیشه عمر این رژیم در دست شما مردم است. تا کی منتظر میمانید که فرزندانتان داغ شوند، زندان و شکنجه شوند و یا اعدام شوند؟ جامعهای که کودک آزاری در آن بعنوان یک نرم از جانب شهروندانش پذیرفته شده باشد، بخواهید یا نخواهید در مقابل یک علامت سوال بزرگ قرار خواهد گرفت.
در کشوری که شادی و سعادت انسانها در زندگی هیچ معنایی ندارد و انسانها را به بند میکشند و دهها نفر را در ملا عام به دار میآویزند، چه توقعی از مراکزی که عمیقا متاثر از فرهنگ متعفن اسلامی حاکم هستند، خواهید داشت؟!
جمهوری اسلامی به بهانه منازعات اتمی بر هر مشکل حاد و بغرنج سیاسی و اجتماعی و بر مشکلات روز افزون اقتصادی که زخمی عمیق بر پیکر خانوادههای کارگری و مردم محروم ایجاد کرده است، به ارعاب پناه میبرد. باید وسیعا بمیدان بیائیم و از هر طریق ممکن این کودک آزاری را افشا کرد و خواهان مجازات عاملین اصلی کودک آزاری شد. نباید اجازه داد که به اخراج سه کارمند جز که خود قربانیان این نظام وارونه میباشند، بسنده کنید، بلکه باید به قانون و قانونگذاران و مجریان آن تازید و خواهان لغو کلیه قوانین وحشیانه "تنبیه" کودکان شوید. باید این توحش را از ریشه خشکاند و نظامی را جایگزین کرد که بر پرچمش دفاع بی قید و شرط از حقوق کودکان حک شده باشد.
تاریخ شما را قضاوت خواهد کرد که آیا این اکثریت خاموش بصدا در خواهد آمد؟ آیا خود را سازمان میدهد؟ و آیا زندگی شایسته انسان را بخود روا میدارد؟ آیا کودکانشان را از گزند رژیم و بزرگسالان محفوظ نگاه میدارند؟ طرح این سوالات خود عاملیست برای طرد هر گونه رفتاد متاثر از شریعت کودک آزار و تجاوز گر به حقوق و جسم و روان کودک و در گام نهایی روشن کردن تکلیف رژیم اسلامی بعنوان منشا داغ کودکان و بی حقوقی مطق آنان.
سعید آرمان
27 ژوئیه 2008
