سه دوره اعتصاب و مبارزه بیش از 3 هزار کارگر نیشکر هفت تپه که مطالبه ای جز حقوقشان و کارشان و جز سکوت کارفرمایان در مقابلشان و یا با اجرای قانون کار قراردادی و اخراج 22 تن از کارگران کارخانه نساجی در شهر سنندج یا اعتصاب کارگران کارخانه پرریس در سال 85 که به یمن اعتصاب کارگران پرریس که به پیروزی رسیده بود 15 تن از کارگران اداره اطلاعات جریمه نقدی از 100 هزار ریال تا 200 هزار ریال را در موردشان اجرا کرد. با نگاهی به این رویدادها و رویداد اخیر که به آن اشاره میکنم حمایت کارگران کارخانه ایران تایر از مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه که با حمایت گرم و طبقاتی روزنه همبستگی و محکم کردن صفوف طبقه کارگر را به سوی هم سرنوشتی طبقاتی به وجود می آوردند.

جنبش کارگری در شرایط  کنونی بیش از هر دوره ای به هم سرنوشتی ، اتحاد طبقاتی و مبارزه جویی در مقابل دولت و کارفرما نیاز دارد. اهمیت هر درجه از حمایت کارگران بخشهای مختلف در مراکز صنعتی آنجا برجسته میشود که در مقابل صفوف اعتراض و اعتصاب کارگری یک دولت سرتا پا مسلح نظامی با اتکا به بودجه کلان میلیارد دلاری ، با اتکا به مذهب و اوباش اسلامی با اتکا به دار و دسته و باندهای سیاه آخوند و ملا و خیل سرمایه دارانی که در حاکمیت رژیم اسلامی ثروتهای فرعونی را به دست آوردند بخش اصلی و پایدار جامعه (طبقه کارگر) در مصاف های تعیین کننده میتوانند صفوف متحد خود را به نمایش بگذارند و با قدرت اعتراض طبقاتی جامعه را به حول شعارهای انسانی و رهایی بخش طبقه کارگر را نمایندگی کند. وظیفه ما در رابطه با اعتراض و اعتصاب کارگران و به ویژه کارگران نیشکر هفت تپه صدای اعتراضی آنان را به گوش تمام جهانیان برسانیم.
در همین زمینه کمپین هایی در کشورهای مختلف اروپا و از جمله در سوئد در روزهای 4 و 5 یونی  در میدان مرکزی شهر استکهلم برگزار گردید. این کمپین با استقبال مردم و با توزیع اعلامیه از سوی برگزار کنندگان و نصب باندرول در این زمینه و سخنرانی ، به پایان رسید.
مرگ بر جمهوری اسلامی
آزادی ، برابری ، حکومت کارگری
پرتوان باد جنبش کارگری

هیبت نودینیان  6 یونی 2008