نصب بيلبوردهاي ضد زن در تهران، حاصل شعور حاکم بر شهر است.
May 27, 2008
11:34 AM
فواد عبداللهی
در چند روز گذشته بيلبوردهاي ضد زن جديدي در سطح شهر تهران بصورت گسترده نصب گرديده اند که بر روي آنها جمله "چگونه مي توان يک ... را دوست داشت؟" نوشته شده است و پس زمينه آن از تصوير يک زن "بي حجاب" حکايت دارد. اين بيلبوردها سياست و فرهنگ مقابله با زنانی را تبليغ و دامن مي زنند که کمی موی سرشان از زیر روسری بیرون زده، مانتوهای گونی شکل بلند و چادر نپوشیده اند، چکمه پوشیده اند، بلند می خندند، حاضرند در دانشگاه و محل کار و جامعه همصحبت مردان "نامحرم" شوند و ... .
اين تمام شعور و درکي است از زن که بر جامعه ما تحميل شده است. جمهوري اسلامي و گله اوباش حزب الله و ثارالله و گه الله شان قريب به سه دهه است که نيمي از جامعه را قرباني بقاي فرهنگ کثيف اسلامي کرده اند. اين فرهنگي است که تاريخا محصول طبقات حاکمه در ايران است، فرهنگي که زير عمامه و عبا، بدرد سودآوري سرمايه مي خورد، فرهنگي که تنها و تنها بدرد همين لمپنهايي که بر سر کارند مي خورد. چه کسي است که نداند، زن، زير حاکميت اسلام از هرآنچه حق انساني است محروم است. هيچ مرتجع و ضد آزايخواهي را سراغ نداريد که به سنتهاي عقبمانده اين چنيني تاسي نکند.
بنظر من هر فعال عرصه اجتماعي اگر مسئله اش سازماندهي مردم محل عليه اين تبليغات کثيف ضد زن نباشد، و خود را به کوري و کري بزند و مردم را براي خورد کردن بيلبوردها متحد نکند، شريک اين ننگ است. پيشه جمهوري اسلامي چيزي جز اين نيست که حساسيت انساني جامعه را تا حدي پاين بياورد که به تبعيض بين زن و مرد دامن زند. کسي که به چنين معيارهايي حساس نيست، آدم نيست. هيچ پسر و دختري با هم نمي توانند از کنار چنين بيلبوردهايي آگاهانه رد شوند و چشم در چشم هم اين توهين به زن را قانون قلمداد کنند.
ضرورت رهايي از چنگ خرافات و کثافات مردسالارانه و مذهبي حاکم بر جامعه، سيلي محکم در گوش عربده کشان "نظم" امروز در جامعه ايران است. بايد متشکل شد و کاري کرد که آرمان "انسان انسان است و نبايد مورد تحقير و استثمار و تبعيض قرار گيرد"، فضاي شهر را بدست گيرد.
عاملين و آمرين تبليغات ضد زن در شهر را شناسايي کنيد و گوشمالي شان دهيد. شهر جاي آرامش و آزادي و حرمت انسانها است نه لجنزاري براي شيوع خرافات و مماشات با ضد زن بودن.
بايد پرچم آزادي و برابري را بر افراشت و نگذاشت زن ستيزي رژيم اسلامي بيش از اين بزک شود و اين دست رهبران سياسي و اجتماعي مردم در محلات، فابريک ها و ادارات را مي بوسد.