حزب دمکرات تغییر پذیر نیست ( در حاشیه جلسه پالتاکی خانم الیاسی)
March 16, 2008
11:02 AM
فواد آقابگزاده
جمعه شب، 7 مارس جلسه ای بود در پالتاک در رابطه با مساله زن، که ارائه کننده آن خانمی بود باسم طوبی الیاسی. یکی از دوستانم مرا انوایت کرد و گفت که همچین جلسه ای هست بیا، من هم رفتم بدون اینکه بدانم که از طرف کیست. وقتی که دیدم همش بحث حزب دمکرات است. بحث سخنران این بود که رهبری حزب دمکرات کردستان ایران باید تغییر بکند، زیرا که آرایش رهبری آن یک آرایش مردانه است. ایشان معتقد بود که زنان حزب دمکرات باید مبارزه بکنند تا بتوانند بصورت انتصابی و تبعیض مثبت، پنجاه در صد زن را بعنوان اعضاء رهبری به حزبشان تحمیل کنند. چراکه وی نا امید بود از انتخاب شدن زن در پروسه انتخاباتی، و باور داشت که مقاومت مردسالاری در سیستم فکری حزب نامبرده نهادینه تر از آن چیزی است که زن بشکل انتخابی قادر به راه یابی در رهبری آن باشد. حتما بحث خانم سخنران وسیعتر و همه جانبه تر بود، اما آن چند خطی که فوقا اشاره کردم یکی از نکاتی مورد بحث او بود. همچنین اساسا مورد اشاره من و در آن جلسه مورد نقد من بود. در آن جلسه رفتم بالا در نقد بحثی که "زنان حزب دمکرات مبارزه کنند تا بتوانند نصف رهبری حزبشان را بدست بگیرند" صحبت کردم. متن صحبت من این بود: هر زنی که می خواهد آزاد باشد یا از آزادی و برابری زن صحبت بکند، قبل از هر چیز باید از حزب دمکرات فاصله بگیرد و با آن تعیین تکلیف بکند. این حزب هیج وقت زن را حتی بعنوان پیشمرگ ( نیروی مسلح ) قبول نکرد. برنامه رادیوی شان را با چند آیت از قرآن نا مبارک (چون آنها می گویند مبارک) شروع می کنند. قرآنی که آنقدر ضد زن و ضد انسانی است، وقتی که ورق می زنید بوی تعفن می دهد.داشتم صحبت می کردم، یکهو دیدم که ادمین رفته بالا دارد صحبت می کند. متوجه شدم که قرمز کردند مرا. دیدم که ادمین می گوید: "مهم نیست که از حزب ما انتقاد می کنید، ولی اجازه ندارید به اعتقاد مردم توهین بکنید. بیشترین مردم ما و بیشترین افراد تو این روم مسلمانند. بیا بالا صحبتت را تمام کن، ولی اجازه ندارید احساسات مردم را جریحه دار کنید".بله، کلیک کردم که مایک را بگیرم، دیدم که همچنان قرمزم و نتوانستم مایک را بگیرم. البته نمی خواستم بروم بالا بحثم را ادامه بدهم، بلکه می خواستم بگویم این روش همان روش جمهوری اسلامی است که با این توجیهات صدها هزار نفر را به کام مرگ سپرد. وقتی که آقای ریبندان امین روم در دنیای مجازی قدرت پیدا می کند مرا بخاطر بیان اعتقادم قرمز می کند، اگر دنیای واقعی بود مرا زندان وشاید اعدام می کرد، کاری که حزب دمکرات و پیشمرگانش کم نکرده اند ( آخر سر که روم را نگاه کردم، دیدم نوشته بود "این صدای اعضاء و هواداران حکا" است).اما از شانس بد آقای ریبندان، هر "مسلمانی" که رفت بالا نه به من بلکه به خود او اعتراض کردند. اعتراض کردند که چرا آزادی بیان دیگران را زیر پا می گذارد. خود خانم الیاسی که سخنران جلسه بود با عصبانیت اعتراض کرد و گفت: "چرا اجازه نمی دهید مردم اعتقاد شان را آزادانه بیان کنند؟ این حق هر آدمی است که به اعتقاد دیگران احترام نگذارد. همانطور که من از ابتدای بحثم گفتم، اعتقادی را که قبول ندارم احترام هم نمی گذارم، بلکه به خود انسانیت فرد احترام می گذارم". حزب دمکرات تغییر پذیر نیست من اصرار خانم الیاسی را در رابطه با تغییر حزب دمکرات و تبدیل آن به یک حزب آزادیخواه و طرفدار حقوق زن، تلاش عبث و یک تعصب خشک حزبی بیش نمی بینم. آخر این چه اصراری است برای یک آدمی آزادیخواه که نیرویش را صرف تغییر یک حزب مردسالار و عشیرتی، بکند؟ حزبی ماهیتا زن را نمی پذیرد، چه اصرار برای چپاندن زن در آن هست؟ این کار نه فقط به نفع زن نیست بلکه به ضرر است. کلاغ را هر قدر آموزش بدهید راه رفتن کبوتر را یاد نمی گیرد، چون آن شکل راه رفتن جزء خصلت نژادی اوست. مردسالاری حزب دمکرات از سر بد خلقتی تعدادی مرد در آن نیست، بلکه مردسالاری ماهیت و جزء لایتجزای آنست. خانم طوبی الیاسی اگر می خواهد مبارز راه رهایی زن باشد، باید از حزب مذکور فاصله بگیرد و ظرف مناسب تری برای این کار را پیدا کند.تا زمانی که تو آن روم بودم و بحث خانم الیاسی را شنیدم، وجه مشترکی بین ایشان و حزب دمکرات را، ندیدم. خانم الیاسی اعتقاد دارد که زن و مرد باید برابر باشند، هیچ شخص یا مرجعی حق ندارد زن را تحت لوای ناموس و شرف بکشد و یا آزار بدهد، قرآن را احکامی مردسارانه، ضد زن و ضد انسانی می داند، احترام گذاشتن به اعتقادات مردم را نقد می کند و پایبند به احترام گذاشتن به انسانیت فرد می باشد. ببینید، همین چند نکته ای که از مبحث ایشان یاداور شدم، یک باور کاملا سوسیالیستی است که ضدیت با آن فلسفه وجودی حزب دمکرات کردستان ایران را تشکیل می دهد.زنده باد برابری زن و مردزنده باد آزادی بیان