ثریا شهابی

Soraya.shahabi@gmail.com

20 فوریه 2008

19 فوریه، فیدل کاسترو اعلام کرد که از رهبری دولت و فرماندهی نظامی کشور کناره گیری میکند. این خبر موجی از اظهار نظر، خوش بینی و بدبینی نسبت به آینده کوبا بعد از کاسترو را به صدر رسانه ها کشاند!

کوبا جزیزه ای کوچک و تنها "کانون کمونیستی" بازمانده از جنگ سرد است که نیم قرن از تهدید های تروریستی بزرگترین ماشین آدم کشی و جاسوسی جهان، آمریکا در همسایگی اش، جان سالم بدر برده است. کوبا بعلاوه و بیش از این، تنها کشوری است که در دل پیچیده ترین تنگناهای اقتصادی و سیاسی، در شرایط تحریم های اقتصادی و سیاسی، توانسته است مطابق شاخص های پیشرفته ترین کشورهای غربی، یکی از بالاترین استاندارد های بهداشت و درمان رایگان،  سلامت و  افزایش طول عمر و امید به زندگی، آموزش رایگان تا بالاترین مراجع تحصیلی، تامین مسکن و موازین دفاع از حرمت شهروندان، را برفرار کند.

دولت کوبا، بعد از فروپاشی اردوگاه شوروی، در مقابل تنگ تر شدن حلقه محاصره اقتصادی آمریکا بر روی کوبا برای به زیر کشیدن کاسترو، و علیه پروژه  عملیات "رژیم چینج"  به ضرب به گرسنگی و به مرگ کشاندن مردم کوبا مقاومت کرد. پروژه چپاندن مکانیسم های اقتصاد بازار بر اقتصاد معطوف به تامین سلامت و خدمات اجتماعی مردم،  به درجه زیادی مهار شد. جهان نه تنها شاهد کاهش چشمگیر خدمات درمانی و اجتماعی مردم کوبا نشد، بلکه سرمایه گذاری بر روی رشد و توسعه بیشتر صنعت  تکنولوژی  درمانی، تربیت متخصص، کشف و توسعه صنایع دارویی،  صدور ارزان و گاها رایگان آن، موجب کمی باز شدن حلقه تنگ محاصره اقتصادی بر روی مردم کوبا شد. 

کوبا علیرغم تکنولوژی بالای صنعت درمانی، اسلحه بیولوژیکی و شیمیایی نمی سازد. درکوبا مجازات اعدام، شکنجه زندانی، کپی رایت بر تحقیقات و دستاوردهای درمانی،  پزشکی، علمی، فکری و فرهنگی  وجود ندارد. 

نسیم سوسیالیسم، افق و آرمانهایش در کوبا، توانسته است تا امروز فشارهای ارتجاعی ترین دستگاههای تبلیغاتی آمریکا و غرب برای کشانده پای منافع بازار و رقابت به کوبا و تحمیل آن بر  پیکر این جامعه بقول کاسترو معطوف به "کاهش رنج مردم و افزایش امید به زندگی" را تا درجه ای مهار کند.

آیا کوبا بعد از کاسترو در جهت گسترش دستاوردهای انسانی خود پبش خواهد رفت؟ آیا کوبا بعنوان تنها "کانون کمونیسم" همچنان خود را به جهان سراسر انباشته از تعفن سرمایه لجام گسیخته، تحمیل خواهد کرد؟

ارتجاع در غرب امیدوار است که کنار رفتن کاسترو، فصلی باشد برای اعلام "پایان آخرین کانون کمونیسم"،  ایده ها و آرمانهای انسانی آن! ارتجاع امیدوار است که کنارگیری کاسترو همراه باشد با گشوده شدن تمام و کمال درهای کوبا بر روی اقتصاد رقابت آزاد به خرج زدن از بهداشت و درمان مردم! همانطور که در قبله گاهش، ایالات متحده آمریکا، است! 

چپ و کمونیسم اما باید و می تواند  این تهدید را بر فراز  کوبا خنثی کند!

.