عکس العمل وحشیانه نیروهای سرکوبگرامنیتی جمهوری اسلامی که عاری از هر گونه مدنیت بود در تعرض به تحرکات دانشگاهی و دستگیری و به زندان انداختن دانشجویان در 13 آذر امسال تنها تعرض به جنبش دانشجوئی نبود بلکه تعرض به شخصیت و اختیار انسانها و پایمال کردن و تعرض به تمامی حقوق بر حق مردم بود .

البته این اولین باری نیست که رژیم خون ریز و آدم کش جمهوری اسلامی از این قبیل اعمال قبیح ضد بشری را از خود بروز میدهد بلکه همه به کرات شاهد این موارد وحشیانه بوده ایم  و میدانیم که پرونده اش سرشار از این وقایع  فجیع و وقیح تاریخ حاکمیتش بوده و همیشه در تلاش است تا صدای آزادی خواهی و برابری طلبی را خاموش کند و با ایجاد فضای  ترس و رعب وخفقان بر مردم و به بند کشاندن فعالین جنبشهای گوناگون اجتماعی در همه ضمینه ها از مبارزان کارگری و امور زنان و سندیکائی گرفته تا  دانشجوئی و فعالان عرصه های دیگر اجتماعی ، بر عمر ننگینش بیفزاید .

پس از سرشکستگی جمهوری اسلامی از ترفندهای گذشته و عوام فریبانه اش و فاش شدن چهره های کثیف و ظالمانه اش با  عناوین مختلفی همچون : سرداران سازندگی ، اصلاحطلبان و فقر زدایان و  به گل نشستن کشتی سنگربان تند روش( به قول دانشجویان احمدی پینوشه) و ناتوانی در جنگی کردن فضای زندگی مردم برای ملیتاریزه کردن اوضاع روبه روشد.

حمله افسار گسیخته های اسلامی نه فقط نوک پیکانش فعالین دانشگاهی را در بر داشت بلکه جنبشی را مورد حمله قرار داده که فریاد آزادی و برابری را از آن میشنید ، جنبشی که به جنگ و ویرانی   نه  میگوید ، به تبعیض و آپارتاید  نه  میگوید ، به از هم پاشیدن شیرازه مدنیت جامعه  نه  میگوید ، به پادگان کردن دانشگاه نه میگوید  ، به قصد آنکه با إعمال بگیر و ببند و به زیر شکنجه کشاندن و  إوین  پرکردن از رهبران آگاه اجتماعی و دانشجوئی  صدای برابری و حق خواهی مردم را فرو بنشاند

پیروز این جنگ کهنه اپدیت شده جمهوری اسلامی  نیست ،  حکام تبر یه دست اسلامی در اعمال فشار و سرکوب  فعالین جنبشهای اجتماعی جامعه و بلاخص جنبش رادیکال و چپ جامعه  ، ناکام ماند ، به همین خاطر دست به  زندان و شکنجی این رهبران دانشجوئی گرفت  .

سران و سنگربانان خونخوار جمهوری اسلامی  فضای جنگی را بسته به ماهیتش و افزوده شدن بر طول عمرشان با چنگ و دندان حفظ کرده بودند ، ترس از برگشتن این برگ و عوض شدن فضای جنگی به فضای مبارزات جنبشهای چپی و برابری طلب و آزادیخواه بود که 13 آذر روز مصاف این نیرو با رژیم بود .

13 آذر فضای درهم شکستن حکومت سکوت و خفقان بود و با وصف این که رهبران جنبش دانشجوئی از چندین روز قبل در  إوین  زیر شکنجه بودند ولی جنبش دانشجوئی و صفوف اعتراض مردمی درجامعه و در همان جائی قرار گرفت که باید میبود و هروز هم به صدای اعتراضات مردم افزوده میشود و مزه شکست را هر روز بیشتر ازدیروز به جمهوری اسلامی میچشانند و هر روز بیشتر از دیروز جمهوری اسلامی در لجن زار ارتجاع و بربریتش فرو میرود .

اعدام و زندان و شکنجه و بازجوئی هر انسانی به خاطر داشتن افکار و عقایدش محکوم است و جمهوری اسلامی یکی از سردمداران نقض آشکارای این قانون است وباید شدیدا محکومش کنیم.

هر نوع تجاوز به آزادی و برابری انسان محکوم است و تجاوز این زالو صفتان به حرمت رهبران دانشجوئی را باید قویا محکوم کرد .

باید صدایمان را با صدای تمامی دانشجویان برای آزادی رهبرانمان یکی کنیم .

باید با جنبش دانشجوئی برای آزادی حرمت انسانیمان از  إوین  همگام شویم .

جای ما در میان صفوف دانگاهیان خالیست . باید با زن ومرد و کودک ، خانه و کارخانه و مدرسه و معلم و تشکل و کمیته مان به این صف اعتراضی بپیوندیم ، صف اعتراض به جنگ اعتراض به بی عدالتی ، اعتراض به توحش و بیحقوقی ، اعتراض به آپارتاد ، اعتراض به پایمال کردن آزادیمان بپیوندیم .

من اقدامات و اعمال وحشیانه جمهوری اسلامی ایران در بر خورد با رهبران دانشجوئی و چپ جامعه مان را شدیدا محکوم  و از تمامی انسانهای آگاه و آزادیخواه و برابری طلب و تمامی نهادهای مدافع حقوق بر حق انسان در تمامی دنیا میخواهم که برای بیرون کشیدن رهبران دانشجوئی و اجتماعی که مدافعین مدنیت و حرمت و اختیار انسانی  ما هتند تلاش کنند و حرکت غیر انسانی جمهوری اسلامی را محکوم کننیم و خواهان آزادی فوری رهبران دانشجوئی بشویم .

دوستان و رفقا و رهبران دانشجوئیمان را سریعا آزاد کنید  

ننگ بر جمهوری اسلامی            نه   به جمهوری اسلامی

سرنگون باد جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی                              زنده باد برابری

زنده باد جنبش چپ دانشجوئی

محمد فتوحی سرا

Kosha.hekmati@gmail.com