حکمتیسم تلاش برای پیدا کردن فرصتها و روزنهای اجتماعی

چندین مقاله مختلف از طرف رفقایی علیه مقاله و تزهای رفیق کوروش مدرسی در جنبش سرنگونی  و ناسیونالیسم پرو غرب ایرانی در چند هفنه گذشته چاپ شده . با وجود خواندن چندین بار این مقالها نتوانستم نتیجه گیری غیر از مخالفت سرف و پوشاندن شکست یک جنبش پوپولیستی و انهم از نوع غربی ان دوستان متوجه شوم .تمام این مقاله از یک کمبود سیاسی و عدم دید و تحلیل اوضاع جدید سیاسی  ایران و منطقه و بعضا جهان رنج می برند. تاکیدات و حکم پراکند های کلیشه ای و صرفنا اکادمیک و بی ربط مخصوصا ایرج فرزاد راه را جهت یک تصویر مشترک می بندد . ایشان به طور غیر صمیما نه  حکم پراکنی و محکوم می کند بدون اینکه توانایی اراه یک التر نا تیو را داشته باشد.
چند کلمه در درجه اول در رابطه با رفیق منصور حکمت .
تعهد به منصور حکمت یک امراخلاقی و عرفانی نیست و حتی فکر نمی کنم فاکت اوردن از رفیق هنر و ا عتباری  را برای کسی امروزه  به ارمغان بیا ورد خصوصا با افتضاحات  حمید تقوایی و مصطفی صابر
 تمام تلاش نادر حداقل پس از جدایی از حزب کمونیست ایران این بود که او هم فکر می خواهد کسانی که چهار دست و پا همچون گربه روی زمین فرود می ایند – اصطلاحی که رفیق صدها مرتبه و به مناسبتهای مختلف بکار می برد. بخش مهمی از تلاش  رفیق این بود که این فکر را جا بیاندازد که او همفکر می خواهد کسا نی که می روند و فکر می کنند و نقشه عمل جلو دیگران و جامعه می گزارند. بزرگترین هدیه نادر به ما و جامعه متولوزی بود که جاودانه است .  داستان زندگی نادر چیزی نبود جز تلاش و جستجو برای پیدا کردن فرصتها و روزنهای اجتماعی  برای یک اظهار وجود وسیع اجتماعی کمونیسم. ایشان به سخت و طاقت فرسا بودن این پروسه بیشتر از هر کسی واقف بود اما ان را غیر ممکن نمی دانست.
 نکاتی که در زیر خواهد امد نکات و تغییرات عمده ایست که از نظر من باید به ان توجه داشت و یا ممکن است منشا فرصتها و روزنهای اجتماعیست که در اینده نه چندان دور باید به ان پاسخ داد.  

1- رزیم اسلامی نه رزیم مورد قبول مردم است و نه غرب. این یک حکم دوران مارکسیسم انقلابیست.  حیات رزیم اسلامی را در کل می توان به دو دوران تقیسم کرد. یک دوران تسبیت ان کتافت و دوم دوران تلاش برای  رسمیت شناسی ان توسط غرب است. دوران اول دوران سرکوبهای اولیه رزیم و پان اسلامیست. دوران دوم که از رو کار امدن دوم خرداد شروع شده دوران تتبیت و به رسمیت شناسی رزیم از طرف غرب است. کلید ماندگار شدن رزیم اسلامی کماکان  در گرو به رسمیت شناسی ان توسط غرب است. این کلید تماما در دست غرب است و نه رزیم اسلامی
2- پروسه دور شدن از ظواهر بد اسلام سیاسی  مشغله اصلی سران رزیم و سیاستهای ان حداقل از چند سال پیش بوده است. دوران صدور انقلاب اسلامی مدتهاست که به سر رسیده. به بیان دیگر جایگاه مستله فلسطین و ... در حیات رزیم اسلامی تغییر کرده است. ان موضوعها و پا یه هایی  ایدولوزیکی که رزیم اسلامی را شکل داد دیگر منشا حیات ان نیستن. پان اسلامیست یکی از عوامل منشا تتبیت رزیم اسلا می بود اما دیگر جایگاهش را برای رزیم اسلامی از دست است نه به این خاطر که رزیم اسلامی ان را نمی خواهد بلکه به این دلیل که ضرورتش را برای هر دو قطب از دست داده است. پان اسلامیست دهه  60 امروزه در لیست تروریستهای غربیست.  امروزه تمام رزیم اسلامی به بی خاصیت بودن ان واقف هستند و کسی دیگر ادعای ان را ندارد.
3- حیات رزیم اسلامی بر بستر شکافها و تشدتها در صفوف بلوکهای امپریالیستی ادامه می یابد. در غیر این صورت خلاص شدن از رزیم اسلامی امری یکی دو ساله می بود. تمام مشغله رزیم اسلامی هم اکنون چگونگی برون رفت از بحران داخلیست از طریق معامله بر سر مساتل منطقه ایست . اصطلاح تبدیل شدن به زاندارم منطقه که توسط محافل قدرت رزیم اسلامی مدام تکرار می شود بیشتر تقاضا برای کمک در سطح داخلیست از غرب هست .
4- رزیم اسلامی به طور فزاینده ای و در عرض چند سال گذشته سعی در وارد کردن عناصر ملی و قومی در حیات رزیم کرده است. و تمام جناحهای رزیم سر این مهم توافق دارند. رزیم اسلامی به طور خیره کننده ای به ظرفیتهای ملی اسلامیش افزوده و خواهد افزود . و البته جهت اطلاع مخالفین تزهای کورش   این ان ملی اسلامی نهضت ازادی نیست  یک امر جدید است و برامده از دوران پس از جنگ سرد است . بیانیه و منشور انتخابات مجلس اصول گرایان رزیم اسلامی برای کسانی  و از جمله ایرج فرزاد و علی جوادی که هنوز دردگمهای جنگ سردی و رومانوفی  یسر می برد  ممکن است فقط یک بیانیه باشد اما برای کمونیسم دخالت گر حکمتیسم  چیز دیگریست .  سالها پیش در جوابیه ای به رفیق ابراهیم علیزاده به چنین سناریویی اشاره کردم  – مقنعه را از سر زن ایرانی بردارید جمهوری اسلامی سرنگون شده به همین سادگی ولی ممکن است این جانوران کماکان در راسا قدرت باشند ولی دیگر جمهوری اسلامی نیست یک چیز دیگریست- تازه مقنعه فقط یکی از چند اقلام است. هنوز هم این یکی از احتمالات اینده سیاسی ایران است و الزامنا نه بر سر حجاب. تمام هنر و نقش تاریخی یک کمونیست دقیقا در این شرایط اجتماعیست که چطور می توان این عقب نشینی را به یک شکست کامل برای سزمایه داری و جمهوری اسلامی تبدیل کرد.   
5- دنیا وارد تغییرات مهم و عمیقی در چند سال گذشته شده. بخش مهمی از این تغییرات پایه ای تر و به لحاظ زمانی  قدیمی تر از شکست نظم نوین جهانی درعراق است که بنا به دلایل مشخص امروزه بیان علنی و اجتماعی پیدا کرده . این تغییرات ودر راس ان عقب نشینی نظم نوین جهانی  کل معادلات منطقه ای و جهانی را وارد یک دوران بغایت پیچیده و بغرنج و بدون دور نما کشانده است. این فقط راست محافظه کاران امریکایی نیست که شکست خورده. مردم  این شکست را  به حساب راست در سطح جهان نوشته اند و رزیم اسلامی از این شکست بی نصیب نیست. ساده نگری خواهد بود که موقعیت و موضع جمهوری اسلامی را از اراجیف دیپلوماتیک احمدی نزاد ارزیابی کرد. جمهوری اسلامی به مراتب ضعیفتر از اراجیف احمدی نزاد است. اولتیماتیومهای سران رزیم بیشتر برای خوانندگان دیپلومات غرب است.
6- در بیانیه حکمتیستها در مورد دور سرکوبهای رزیم اسلامی به درست به این اشاره شده که دور جدید سرکوبهای رزیم نه از سر قدرت بلکه ناشی از موقعیت متزلزل رزیم اسلامیست. رزیم اسلامی اگر می توانست و توان بسیج سرکوب را  داشت یک 30 خرداد دیگر درست می کرد. اعدامها و زندانی کردنهای اخیر رزیم قرار است مردم را به طور موقت  مرعوب و به خانه بفرستد. اما همانظور که قبلا گفتم رزیم اسلامی در راه نوشیدن جام زرهای بزرگی است و تمام مشغله محافل بورزوازی ایران چگونگی عبور از این دوران است. انتخاب رفسنجانی به ریاست مجلس خبرگان و دوبرابر شدن حقوق معلمان  گویای شروع  این جام زهره است . این رفرمها در سطح وسیع که در توان رزیم اسلامی نیست بلکه به متابه  شیپور به جلو امدن مردم خواهد بود.
7- چند ماه پیش در مقاله ای به اسم به مناسبت بستن یک مسجد گفتم " دوران ان رزیمهای نیمه سکولار و پلیسی و کودتاچی پرو غربی بسر رسیده و این البته یک انتخاب نیست بلکه یک شکست و عقب نشینی برای غرب  است". اگر کسانی هنوز هستند که اینطور فکر می کنند حداقل باید یک بار دیگر به جعرافیای سیاسی و اقتصادی دنیا و از جمله حیات خلوت امریکای جنوبی نگاهی بندازند. پروغربی لوسانجلسی امروزه وسیله فشار است تا الترناتیو.
8- در حالی که سکولاریسم غربی در منجلاب مذهب وعقب ماندگی  دارد غرق می شود تصویر اینکه غرب در فکر الترناتیو نیمه سکولار برای ایران است مقداری ساده لوحانه بنظر می رسد. من در همان مقاله به این امر اشاره کردم که روزهای سختی در انتظار رزیم اسلامیست و سوال این است که ایا مردم این روزهای سخت رزیم اسلامی را تبدیل و سکویی برای رسیدن به یک جامعه ازاد و برابر تبدیل خواهند کرد یا نه. همین شرایط باید گویای ضرورت ایجاد دهها کنگره و پلنوم  مخفی و علنی  برای یک کمونیست حکمتیست باشد. اما همان طور که کورش به بهترین شکلی ان را فرموله کردن با شعار دادن و وظایف دوران عادی نمی توان به استقبال این دوران رفت .
     جمعبندی
دورنمای یک معامله بزرگ و دراز مدت برای هر دو طرف بخصوص برای امریکا  تقریبا غیرممکن است.
اغدهای محافضه کاران امریکایی که ممکن است در اینده نه چندان دور اسمان ایران را به اتش بکشند اتبات این قضیه است . تمام قضیه برای امریکا یک عقب نشینی اساسی به جمهوری اسلامیست. اهرومهای امریکا محاصره اقتصادی که تاکنون به درجاتی کار ساز بوده  و حمله نظامی هوایی که امروزه بیشتر از هر زمانی امکان ان هست.  اما از نظر جمهوری اسلامی این معامله بر سر مشروعیت و دست بالا پیدا کردن در سطح داخلیست و برای حفظ بقاست  و این بدون کمک مستقیم غرب غیرممکن است .
 برخلاف ظواهر جمهوری اسلامی در موقعیت بسیار ضعیفی هست . دو برابر شدن حقوق معلمان در سکوت مطلق و جواب متبت و پرداخت حقوق معوقه کارگران شرکت هفت تپه و.... اتبات این موقعیت ضعیف است.  باید به مردم گفت اگر می خواهند گوشتی از این کتافت بکنند همین دوران است. در حالی که دامنه بحران از بالا شدیتر می شود و از لحاظ بین المللی رزیم در تنگناترین دوران بسر می برد و این موقعیت شیپور به جلو امدن مردم است.
 ان چیزی که شکست خورده سوسیالیسم هخاییست  و نه سوسیالیسم منصور حکمت پس بیایید غم و اندو را به صاحبان اصلی این نوع سوسیالیسم واگذار کنیم . مخالفتهای پوپولیستی این دوستان علیه تزهای کورش بیان و اتبات این واقعیت غم انگیز است که چپ غیر حکمتیست دوباره دارد این فرصت را از دست می دهد. و البته همانطور که منصور حکمت منتظر کسی نشد حزب حکمتیست هم منتظر کسی نخواهد شد.

زنده باد حکمتیسم                جلال برخوردار