کدام چپ دچار دردسر شد؟
جمال کمانگر
11ژوئن 2007
احمد زید آبادی در مطلبی تحت عنوان" حضور رهبران آمریکای لاتین و دردسر چپگرایان ایرانی" در سایت بی بی سی به سفردانیل اورتگا به تهران پرداخته است. ایشان  برای بی اعتبار کردن نفوذ کمونیسم در دانشگاهها، دانشجویان را "حامیان پرو پا قرص چاووز و اورتگا و فیدل کاسترو" مینامد.
 اینکه از نظر آقای زید آبادی و بی بی سی هگوو چاوز و اورتگا "قهرمانان" دانشجویان چپ ایرانی هستند نه تنها حکم نادرستی است بلکه خاک پاشیدن به چشم کسانی است که در این سالها در دانشگاههای کشور پرچمی متفاوت از"دمکراسی و لیبرالیسم" مورد نظر  آقای زید آبادی و سوسیالیسم خلقی نوع چاوزو اورتگا را بلند کرده اند. من اینرا قبول میکنم که بقایای چپ سنتی در دانشگاههای ایران و کسانی که قبله آمالشان مائو و استالین و امثال چاوز و اورتگا  است معدود طرفدارانی دارند. اما طیف وسیعی از دانشجویان سوسیالیست و چپ ، مارکسیسم را نه از سوسیالیسم خلقی و پوپولیستی حاکم در آمریکای لاتین بلکه مستقیما از مارکس و لنین  و منصور حکمت یاد گرفته اند.  نسل جديد و جوان مارکسيست هائى که در این دوره پرورش يافته اند اهميت مساله را کاملا درک نموده اند. عطش بى حد و حصرى که در جنبش جوان کمونيستى به متون کلاسيک وجود دارد و پروسه غنى فراگيرى اى که در جريان است، خود سهم زيادى در افشاء کردن پوسيدگى چپ پوپولیستی دارد.
اگر برای آقای زید آبادی حضور امثال اورتگا و دست در گردن  شدن با جنایتکارانی مثل احمدی نژاد فرصتی میدهد که به کمونیستها و چپها حمله کند و آنها را به باد انتقاد بگیرد، در عین حال برای دانشجویان مارکسیست فرصتی است که بقایای چپ سنتی در دانشگاه را حاشیه ای تر کنند.نفوذ چپ در دانشگاه را به قول صاحب نظران بی بی سی "حرکتی عموما احساسی و سطحی"  میداند.و برای بی اعتبار کردن این نوع چپ رجزخوانی هایی انجمن اسلامیهای را شاهد میگیرد که نفوذ چپ در دانشگاه را "یک برنامه طراحی شده  از طرف حکومت برای تضعیف دانشجویان هوادار دمکراسی و لیبرالیسم" میداند.
زید آبادی انگار حرف دلش را انجمنیها زده اند و با تکرار آنها تناقض در تحلیلش بیشتر نمایان میشود. از طرفی میگوید که به دنبال شکست اصلاحات اسلامی "گرایش به تفکرات چپگرایانه از نوع ارتدوکسی آن در دانشگاه های ایران افزایش یافته" و از طرف دیگر آنها را با چپ آمریکای لاتین درهم می آمیزد.اگر دانشجویان آنگونه که زید آبادی معرفی میکند باشند( که هستند) " چرا که برخورد و ادبیات آنها به اندازه‌ای رادیکال و ارتدوکسی است که افراد اهل اندیشه را بیشتر می ‌ترساند تا اینکه آنها را جذب کند." پس نباید از نوع چپی باشند که از حضور امثال هگوو چاوز و دانیل  اورتگا در ایران دچار "دردسر" شوند!  این سئوال که اینگونه سفرها برای کدام گرایش چپ در دانشگاهها "درد سر" بوجود  آورده است، زیاد مد نظر وی نیست. مهم این است که فرصتی پیش آمده است که چپ را مورد حمله قرار دهد. برای چپ موجود در دانشگاه این واضح است که بورژوازی و و رسانه هایش مبارزه علیه ایده های برابری طلبانه مارکسیستی را تا حد هنر ارتقاء داده اند. و این تحلیل زید آبادی و بی بی سی هم در همین متن میگنجد.

 زمانی که بی بی سی  تب ضد کمونیستیش بالا میرود نشان از نفوذ نوع دیگری از کمونیسم دارد که لیبرالهای عزیز چشم دیدن آنها را ندارند. این تلاشی برا ی منحرف کردن اذهان دانشجویان برای نپیوستن به گرایش کمونیستی در دانشگاههاست. حضور اورتگا و چاوز و دیگر رهبران آمریکای لاتین در کنار احمدی نژاد  پوپولیسم آنها را به همه نشان داده است.و درجه ای از توهم اگر هم باشد از بین میرود و فضا کاملا به نفع  کمونیسم مارکس قطبی میشود!
 چپ خلقی در ایران 30سال پیش این چنین مورد نقد منصور حکمت قرار گرفت این نقد امروز به طریق اولی شامل حال پوپولیستهای امریکای لاتین نیز میشود!
  " در وهله اول بايد توجه داشت که سوسياليسم خلقى ايران خود نه بازتاب اعتراض پرولتارياى تحت استثمار در نظام سرمايه دارى ايران، بلکه انعکاس اعتراضاتى است که در طول قرن بيستم بر عليه حاکميت امپرياليسم انگلستان و آمريکا بر ايران، برخاسته است. مبناى تاريخى و مادى سوسياليسم خلقى ايران نه مبارزه يک طبقه معين -پرولتاريا- بلکه مبارزات ملى و دموکراتيک در ايران بوده است. سوسياليسم خلقى لفافه اى براى دموکراتيسم خرده بورژوائى است، لفافه اى که موفقيت عظيم جنبش کمونيستى جهانى در رهبرى مبارزات دموکراتيک و ضد امپرياليستى بر دموکراتهاى خرده بورژوا و دموکراتيسم خرده بورژوائى بطور کلى تحميل ميکند. بديهى است که "سوسياليسم" به مثابه لفافه دموکراتيسم خرده بورژوائى، ناگزير از طرف سوسياليست هاى خلقى (دموکراتهاى خرده بورژوا در جنبش کمونيستى) تنها در لفظ ميتواند تائيد گردد و هر آنجا که صرف اين تاکيد در لفظ پاى احکام اساسى مارکسيسم و منافع طبقاتى مستقل پرولتارياى ايران را به ميان ميکشد، سوسياليستهاى خلقى با تحريف اين احکام و پرده پوشى از اين منافع در عمل به مانعى بر سر راه جنبش واقعا سوسياليستى و مارکسيسم انقلابى بدل ميگردند". (م حکمت .سه منبع و سه جزو سوسیالیسم خلقی)
چپ دانشگاه امروز با سلاحی که مارکس و لنین ساخته و توسط منصور حکمت در طی این 30 سال اخیر صیقل داده شده است مجهز هستند.امروز دانشجویان چپ به راحتی به متون کلاسیک مارکس و لنین  دسترسی دارند. دهها نوشته با ارزش و تئوریک از کمونیسم منصور حکمت را در اختیار دارند.
 زید آبادی یک اتهام دیگر را به دانشجویان چپ و مارکسیست میزند وی آگاهانه از مظلوم نمایی دانشجویان "هوادار  دمکراسی و لیبرالیسم" مورد نظرش در دانشگاه در مقابل چپ ها سخن میگوید که گویا جمهوری اسلامی فعالیت چپ های دانشگاه را که "نشریه و تریبون دارند" را تحمل میکند تا "لیبرالها را تضعیف" کند!! این دیگر اپورتونیستی و نان به نرخ روز خوردن برای بی بی سی و دول فخیمه دمکراسی است که گندش در عراق در آمده است.اذیت و آزار دانشجویان چپ در دانشگاهها و ممنوع التحصیل کردن فعالینش خود حدیثی که نه بی بی سی و نه آقای زید آبادی علاقه ای به آنها دارند!
 برای نسل جوان، کمونیسم این تعریف را دارد."کمونیسم دکترین شرایط رهائی طبقه کارگرست ." انگلس در مقدمه بر چاپ  آلمانی مانیفست در سال  1883 میگوید:" بحث مارکس این است که مبارزه طبقاتی به یک جائی رسیده است که پرولتاریا نمیتواند خودش را آزاد کند به عنوان طبقه استثمار شونده، خودش را از طبقه استثمار کننده خلاص کند، بدون اینکه همراه خودش همه را آزاد کند و به همه اشکال استثمار و کلا نقد استثمار و جامعه طبقاتی را خاتمه بدهد". چپ دانشگاه امروز بر اصول مارکسیسم بعنوان اندیشه ای رهایی بخش تاکید میکند و خود را با آن تداعی میکند نه با سوسیالیسم آمریکای لاتین!