به نقل از کمونیست ١٤٥
کفن پوشان اسلامی را از دانشگاه بیرون کنید!
در حاشیه اتفاقات اخیر دانشگاه امیرکبیر
 فواد عبداللهی
fuad_1917@yahoo.com
 ماجرا از این قرار است که عده ای از لمپنهای اسلامی در دانشگاه  امیر کبیر بقصد راه انداختن دوباره “ انقلاب فرهنگی” دست به جعل لوگو های نشریات مستقل دانشجویی و انتشار مطالبی از جانب این نشریات چون “توهین به مقدسات” زده اند و سینه چاک کنان در صدد حمله به دانشجویان و  ایجاد فضای ارعاب در دانشگاه برآمده اند.  مستقل از اینکه توهین به مقدسات و مذهب باید هر روز بازتولید و بیشتر به لجن کشیده شود اما در پس این واقعه اخیر باید دید که هدف رژیم از هل دادن جوجه پاسدارها و بسیجی های کفن پوش به جعل نشریات مستقل دانشجویی و  انداختن این جانوران به جان دانشگاه و فضای رادیکال آن چه می تواند باشد؟!
می گویند قرار است در دانشگاه خط امامی ها “انقلاب فرهنگی” راه بیاندازند! قرار است که  شاخ و شانه کشیدن آمریکا و ایران به بهانه بحران هسته ای و  در این راستا، “پیروزی” جمهوری اسلامی در عرصه سیاست خارجی را بهانه ای برای سرکوب  مردم و ایجاد فضای اختناق در جامعه کنند. قرار است رویه و اندیشه بسیجی در دانشگاه ها حاکم شود و شمشیر زنگ زده اسلامی دوباره صیقل خورد!
اشتباه نکنید! هیچکدام از این قرارها صحت ندارد. آنچه که امروز در دانشگاه  می گذرد و انعکاس آن در جامعه در حمله به پوشش زنان و اعتراضات معلمین و چماق کشی بروی کارگر در اول ماه مه انعکاس می یابد نه از سر زور رژیم که از سر دستپاچگی حکومت است. اینها تا چند سال پیش هر کس را می خواستند در روز روشن می گرفتند و شکنجه و اعدام می کردند و سر آخر در روزنامه و رادیو و تلویزیون ها یشان شرح ماوقع را با تفصیلات و جار و جنجال منتشر می کردند. اما امروزه در همین دانشگاه امیر کبیر (٢٠ آذر سال گذشته)  حین سخنرانی احمدی نژاد، دانشجویان با به آتش کشیدن عکسهای جناب ریس جمهور اعتراض خود را اعلام داشتند و نیروی نظامی و انتظامی شان جرات رودررویی مستقیم با دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب  را نداشت. الان باید کار جوخه های ارعابشان را به بخش “خصوصی” اوباش بسیجی و برادران حزب الله بسپارند. و جالب اینجاست که سر آخر بخشهایی از خود حکومت دارند اذعان می کنند که جعل نشریات اخیر، کار گروه ها و مقاماتی از خودشان بوده است. این یعنی نقطه عطفی تعیین کننده در دانشگاه، یعنی توازن قوا به نفع مردم.  یعنی دوره ای که بقاء رژیم از موضع قدرت عملی نیست. 
یک تحرک دفاعی ضد رژیمی در دانشگاه ها (و حتی در محلات) لازم است که به تشکیل گروه های دفاع در مقابل  مزاحمتها و خشونت های اوباش اسلامی بیانجامد و شهامت دانشجویان و جوانان را در ابراز وجود سیاسی و حتی مقاومت فیزیکی در برابر ایادی رژیم به مراتب بیشتر کند.
این دوران فرصتی است که نه تنها باید به تشدید مقابله با اسلام به عنوان یک دین که همیشه در دستور ما هست پرداخت بلکه باید با جریانات اسلامی بعنوان اردوی راست افراطی در جهان امروز مقابله کرد. باید در برابر جمهوری اسلامی یک صفبندی محکم در دانشگاه و محلات و کارخانجات را سازمان داد و بدرشان کرد، شکستشان داد، منهزم شان کرد. 
مبارزه با دین و اسلام بعنوان یک سرچشمه ارتجاع در سیاست و فرهنگ و سنتهای اجتماعی یک امر بدهی ما کمونیست ها است اما این هنوز کافی نیست. باید حرکت های سیاسی و نیروهایی که مزاحم آزادی انسانند، آدم می کشند، زنان را سرکوب می کنند، دانشجویان را می کوبند و شب و روز در صدد ترساندن جامعه هستند، سر جایشان نشاند.
و این قبل از همه وظیفه آزادیخواهان و سوسیالیستها است که با طرح شعارهای روشن و چهره ضد مذهبی خود نه تنها نقشه ها و طرح های از پیشی لمپنهای اسلامی را بر آب کنند بلکه حرکت های دامنه دار و وسیعی را برای بدر کردن دستجات اسلامی از محلات و دانشگاه ها و میادین کار و مناسبات اجتماعی سازمان دهند.