با کمال تاسف  وریا صادقی  جوان کارگر و زحمتکش اهل روستای بابا ریزدر سن بیست و یک سالگی دیروز 14 مرداد هنگامی که از کارگاه به منزل خود باز می گشت بر اثر سانحه تصادف با اتومبیل  در مسیر روستای باباریز از توابع شهر سنندج  جان خود را از دست داد. وریا یکی از شریف ترین و خوشنام ترین کارگران منطقه باباریز و سنندج بود و از محبوبیت زیادی در میان مردم شهر سنندج و روستاهای منطقه برخوردار بود. او از دوران کودکی در کارگاههای شهر سنندج  شروع به کار نمود و برای پیدا کردن کار  به بیشتر شهرهای غرب کشور سفرکرده بود. او مجبور بود به دلیل اخراجش از محل کار به مناطق دیگری دور از خانه و خانواده اش برود و همین مسئله  تحمل رنج ناشی از استثمار و کار طاقت فرسا را را سخت تر می کرد.
او همچون بسیاری دیگر از زحمتکشان دیگر این جامعه نابرابر، مجبور به تحمل شرایط سخت کار و ترک خانه و کاشانه و شهر خود شد  تا نان خانواده اش را از بازاربهره کش دیگری ، بیرون بکشد. این بار اولی نیست که این سانحه  اتفاق می افتد و همه ما  هر روز جای جای این سرزمین شاهد اشک و ماتم مادران رنج دیده ای هستیم که آرزوی زندگی بهتر و رفاه برای فرزندان خود  را دارند ولی نمی توانند دست سرمایه داران  را از جیب خود و خانواده اشان بیرون بکشند. خانواده صادقی  بار دومی بود که غرق در ماتم می شد. قبل از این واقعه نیز فرزند خردسال این خانواده کارگری بنام آکو برای جستجوی کار به شهرتبریز مسافرت کرده بود که در میانه راه  با اتومبیلی تصادف می کند و بخشهایی از بدن ناتوان خردسال خود را از دست می دهد وهم اکنون قادر به کارکردن نیست. 
ما به تمام خانواده وریا صادقی و کارگران و زحمتکشان روستای بابا ریز  و شهر سنندج  تسلیت می گوییم و خود را در غم و اندوه آنان شریک می دانیم.
زنده باد آزادی و برابری
نابود باد نظام سرمایه داری
جمعی ازکارگران روستای باباریز و سنندج
16/5/1387