مراسم به مناسبت اول ماه مه روزجهانی کارگر در تاریخ پنجشنبه 12 اردیبهشت 87 بدعوت کمیته برگزار کننده روز کارگر کامیاران در ساعت 15 و 30 دقیقه برگزارشد و تا   17  ادامه داشت. با همه محدودیت های که ایجاد شده بود  قریب به 200 نفر در آن شرکت کردند.  این مراسم به دلیل تدابیرامنیتی زیاد که در شهر نیروهای رژیم ایجاد کرده بودند، در حومه شهر کامیاران برگزارشد.

 مراسم با خواندن سرود انترناسیونال شروع شد و با بیان تاریخچه اول ماه مه از طرف یکی از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ادامه پیدا کرد. این برنامه با خواندن مقاله,بیانیه و قطعنامه مراسم و شعر نیز همراه بود و با پذیرایی مختصر به پایان رسید .

12اردیبهشت 87
1مای 2008

بخشی ازقطعنامه و بیانیه ها

قطعنامه

اول ماه مه،روز جهاني كارگر را در شرايطي برگزار ميكنيم كه نظام سرمايه داري با بحران ساختاري و فزاينده اي دست به گريبان است و براي تقليل بحران هاي خويش تهاجم گسترده اي را نسبت به كارگران و همچنين دستاوردهاي اجتماعي نزديك به دو قرن مبارزات طبقه ي كارگر جهاني به منظور باز پس گيري انها سازمان ميدهد.

سرمايه داري در ايران نيزدر هماهنگي با سرمايه ي جهاني و در جهت تامين شرايط مطلوب براي انباشت روز افزون سرمايه،كارگران را به شديدترين شكل ممكن مورد بهره كشي و استثمار قرار ميدهد و به سيه روزي و تباهي مي كشاند.تا آنجا كه در 50 سال گذشته،كارگران ايران هيچ گاه در چنين سطح نازلي از وضعيت زندگي و معيشت قرار نداشته اند.فقر و فلاكت در ميان كارگران بيداد مي كند و به طور جدي آنان را به ورطه ي نابودي و نيستي سوق مي دهد.در راستاي تهاجم سرمايه به طبقه كارگر،كارگران بيكار،كارگران زن خانگي و سرپرست خانوار،كودكان كارو خيابان و كارگران مهاجر،صفاول قربانيان تهاجم سرمايه را تشكيل ميدهند.اما تهاجم سرمايه به نيروي كار كارگر تنها به تقليل سطح زندگي آن ها محدود نمي شود،بلكه در شرايط موجود،اين شرافت انساني آنان است كه توسط تهاجم همه جانبه  سرمايه لگد كوب مي شود.دستمزد هاي بسيار نازل و بي مقدار،بيكار سازي و اخراج هاي فردي و دسته جمعي و تحميل شرايط به غايت نا عادلانه ي "قرارداد هاي كار" به كارگران تحت عنوان "قرارداد هاي موقت و سفيد امضا" و كار تحت شرايط و ضابطه ي شركت هاي پيمانكاري،تعويق دستمزدها حتي به مدت  چندين و چند ماه ،وتعرض به ابتدايي ترين و پايه اي ترين حقوق و مطالبات كارگران كه امروزه تماما در سطوح بين المللي به رسميت شناخته شده اند،از قبيل حق آزادي تشكل و اعتصاب،حق آزادي بيان و تجمع و...،ودر همين رابطه تهديد و ارعاب و دستگيري و زندان در پاسخ به اعتراض كارگران به بي حقوقي و نا امني شغلي و اقتصادي خويش،تماما رهاوردي است كه سرمايه داري در قبال انباشت بيشتر و افزون تر سرمايه و كسب ارزش اضافي بر كارگران تحميل مي نمايد.حمله به تجمعات كارگران از جمله هجوم به اجتماع كارگران جوياي كار معدن مس خاتون آباد و تير اندازي و كشتار آنان، تعرض و دستگيري پي در پي كارگران نيشكر هفت تپه،حمله به تجمع كارگران لاستيك سازي البرز،اجراي حكم شلاق نسبت به فعالان كارگري دستگير شده ي اول ماه مه 1386 به جرم برگزاري مراسم بزرگداشت اين روز،تنها نمونه هاي از اين تعرضات سركوب گرانه و ضد كارگري در ايران است.با اين همه كارگران هيچ گاه در برابر اين تهاجمات ساكت ننشسته و همواره صداي اعتراض خويش را در مقابل تعرض سرمايه و حاميان آن به سطح معيشت و حقوق پايه اي خويش بلند كرده اند.تا آنجا كه در شرايط حاضر مي توان صداي اين اعتراض را در بسياري از مناطق و شهرهاي ايران شنيد و نشانه هاي آن را در همه جا مشاهده نمود.اگر چه در بساري از موارد، اين اعتراضات هماهنگ و متشكل نيستند. و حال آن كه عقب راندن تهاجم سرمايه داران تنها با ايجاد تشكل هاي مستقل كارگري و سازماندهي متحدانه و سراسري آنان در جنبش كارگري امكان پذير است.مبارزات كارگران نيشكر هفت تپه در به عقب راندن سرمايه داران و كارفرمايان در اين واحد توليدي به منظور ايجاد تشكل كارگري،و همچنين آزادي محمود صالحي در پي گسترش اعتراضات در جنبش كارگري،اثبات ميكند،قدرت سرمايه داري مطلق و بي انتها نيست و مي تواند توسط اراده ي متحدانه و گسترش همبستگي در جنبش كارگري در هم شكسته شود.

همين جا ياد آوري كنيم كه به باور ما رهايي كامل ار منجلاب و فلاكتي كه نظام سرمايه داري براي كارگران مهيا نموده و به آنان تحميل مي كند،تنها با الغاي كامل و همه جانبه ي نظام سلطه و استثمار سرمايه محقق خواهد شد و لاغر ،ليكن تا آن زمان و براي تحقق اين امر خطير ما كارگران براي پي گيري خاست ها و مطالبات زير و به كرسي نشاندن آنها تلاش و مبارزه خواهيم كرد:

1- بازنگري در ميزان حداقل دستمزد كارگران براي سال 1387(219600 تومان)و افزايش آن متناسب با تورم واقعي و حداقل هاي يك زندگي انساني .

2- تامين امنيت شغلي براي همه ي كارگران و ساير اقشار تحت ستم و لغو قرار دادهاي موقت و سفيد امضا.

3- پرداخت فوري كليه ي حقوق و مزاياي معوقه ي كارگران همراه با خسارت هاي وارده به آنها در طول مدت تعويق.

4- پرداخت بيمه ي بيكاري مكفي به كليه ي كارگران آماده به كار،بيكار شده و اخراجي تا زمان بازگشت به كار و اشتغال مجدد آنها.

5- حق ايجاد تشكلهاي آزاد و مستقل كارگري و ساير حقوق اجتماعي از جمله حق آزادي اعتصاب ،تجمع،راهپيماي،قلم،انديشه،بيان و...

6- به رسميت شناختن اول مه (روز جهاني كارگر)به عنوان روز تعطيل رسمي در تقويم كشوري و حق برگزاري آزادانه ي مراسم گرامي داشت اين روز براي تمامي كارگران در همه ي نقاط كشور.

7- رفع تبعيض جنسي و اجتماعي و برابري حقوق و دستمزد زنان با مردان در ازاي كار برابر و برخورداري زنان كارگر خانگي و زنان خانه دار از تامين اجتماعي.

8-برخورداري كارگران مهاجر از حقوق كامل اجتماعي و جلوگيري از اخراج و بيكارسازي آنها.

9- لغو قانون سه جانبه گرايي در كليه ي امور مربوط به طبقه كارگر و تعيين قوانين كار توسط خود كارگران.

10- آزادي فوري و بي قيد و شرط كليه كارگران زنداني از جمله منصور اسانلو و همه زندانيان سياسي و لغو كليه احكام صادره عليه فعالين كارگري.

11- قطع فوري تهديد،ارعاب،بازداشت و زندان و به طور كلي برداشته شدن هر گونه اعمال فشار از كارگران، از جمله كارگران نيشكر هفت تپه،لاستيك يازي البرز و...

12- ما حمايت خود را از خواست ها و مطالبات آزادي خواهانه و عدالت طلبانه ي زنان،دانشجويان،معلمان،پرستاران و همه ي قشرهاي تحت ستم جامعه اعلام داشته و خواهان لغو مجازات اعدام و سنگسار و رفع هر گونه تبعيض و فشار نسبت به آحاد مختلف جامعه مي باشيم.

13- ما ضمن قدر داني از حمايت هاي بين المللي از مبارزات كارگران ايران،خواهان ادامه ي اين حمايت ها بوده و بيش از هر زمان ديگري بر همبستگي بين المللي  كارگران براي رهاي از مشتقات نظام سرمايه داري تاكيد ميكنيم. ما كارگران ايران از مبارزات كارگران عليه سرمايه داري در ساير كشورهاي جهان حمايت ميكنيم.

بيانيه مراسم روز جهانی کارگر
امسال را در حالی به استقبال مراسم روز جهانی کارگر می رویم که جهان سرمایه داری ،بیشتر از هر دوره ای در حال دست اندازی وتعرض به حقوق اولیه انسانها در اقصی نقاط جهان می باشد.
افزهیش خشونت ها ،قوم گرایی سازمان یا فته،تروریسم وتلاش در جهت نا امید کردن انسانها در جهت بنیاد نهادن دنیایی بهترو گسترش بحرانهای اقتصادی واز آن مهمتر افزایش فاصله طبقاتی وفقیرتر شدن طبقات پایین جامعه از دستاوردهای آن در دوره ما میباشد.ودامنه این معظلات بسته به سیستم اقتصادی کشورهای مختلف متفاوت می باشد.
در ایران نیز سیستم سرمایه داری از یک طرف در جهت همگاهی با این نظم نوین و از طرف دیگر در جهت رفع موانع تحقق این پروسه اقدام نموده است.طبقه کارگر ایران سال 86را در حالی به پایان برد که با وجود تمامی فشارها و سرکوب ها در جهت مبارزه ونفی این وضعیت فلاکت بار گام برداشت.این سال توام بود با اخراج و بیکار کردن کارگران ،تداوم قراردادهای موقت و تورم غیر قابل کنترل که تنها طبقه ما جوانب و عواقب این بحران را درک می کند.
برخوردهای غیر متمدنانه با جنبش زنان ،دانشجویان و معلمان از دیگر مواردی بود که ما با فجیع ترین شیوه با آن روبرو شدیم. زندانی کردن محمود صالحی ،دستگیری و شکنجه طیف وسیعی از فعالین چپ دانشجویی بخاطر برگزاری مراسم روز دانشجو نشان از فشارهای گسترده و خارج از عرف و قانون خود خود بورژوازی در جهت مبارزه با مطالبات و خواسته های انسانی طبقه کارگر دارد.افزایش فشارها و تحریمهای سرمایه داری جهانی بر ایران وسرکوب اعتراضات طبقات محروم جامعه در داخل که در پی تامین حداقل معیشت خود می باشند تا جای اذامه داشته که کوچکترین حرکت اعتراضی را نطفه خاموش کرده است.
این سرکوبها و فشارها نه تنها طبقه کارگر و دیگر اقشار محروم را به حاشیه نبرده بلکه وضعیتی ایجاد نمود که طبقات پایین دست و در راس آن طبقه کارگر را به متن تحولات وارد کرده و وظیفه سنگینی را دوش ما گذاشته که در جهت رویارویی ومقابله با این بربریت و نا عد التی گا مهای لازم را برداریم.
و امروز ما مراسم اول ماه می (12 اردیبهشت) را به امید رهایی و بهتر شدن شرایط در سال جاری وسالهای آتی جشن می گیریم.و با ادای احترام به پیشگامان و رهبران کارگری در سراسر نقاط جهان در دست یابی به خواسته های انسانیمان تلاش خواهیم نمود.
با داشتن چنین دیدگاه و افق روشنی که خواستار بهبود وضعیت اقتصادی اقشار ضعیف جامعه و محرمانی که کمترین سهمی در برخورداری از ثروتهای فراوان چنین جامعه دارند در جهت دست یابی به خواسته های زیر در آینده ای نه چندان دور به پیشواز این روز بزرگ خواهیم رفت.
1.پایان دادن به اخراج کارگران.2.لغو قراردادهای موقت وپیمانی.3.افزایش حقوق کارگران و دیگر طبقات محروم متناسب با تورم کنونی.4.ممنوعیت کار کودکان5.آزادی تمامی زندانیان سیاسی6.از میان برداشتن قتلهای ناموسی و هتک حرمت زنان.
و این تحقق نخواهد یافت مگر آنکه وجدانهای آگاه و انسانهای ستمدیده به وظایف و حقوق خود آگاهی یابند و همگام با طبقه کارگر در جهت نزدیکتر شدن به ایجاد دنیایی بهتر و برابر همت گمارند.
گرامی باد روز همبستگی کارگران

***