فکرش را بکنيد آدمهايى دور هم جمع بشوند و در وصف "پيشرفت و بهبودهاى حاصله در وضعيت زندگى مردم عراق" به تحسين و تاييد بپردازند! هنوز ما و مردم عراق در در دنياى وارونه نظم نوين بسر ميبريم؛  زياد تعجب نکنيد. همايش بزرگى از نمايندگان بلند پايه کشورهاى جهان در شهر استکهلم با همين مضمون در طول امروز، ٢٩ ماه مه، در جريان بود. بخش بزرگى از اين کنفرانس به سخنرانى مملو از فخر فروشى و  تقدير و تشويق در مورد "دستاوردهاى " دولت و نيروهاى  حاکم بر عراق اختصاص يافته بود. از نوع  اين اجلاس و با همين مضمون براى پنج سال متوالى برنامه ريزى شده است. جفنگ، ملايم ترين توصيفى است که در مورد  مضمون و چگونگى کنفرانس ميتوان بکار برد، هر چه هست اما ويرانى و تلفات و نابودى عظيم وارده بر مردم در عراق را ميخواهند  به پديده گذرا و قابل هضم در دنياى امروز تبديل سازند. رياکارى و جنايت و بيشرافتى محض از سر و پاى گردانندگان اين نمايشات ميبارد.

آمارها و شواهد گوياى نابودى يک جغرافياى معين در دنياى معاصر ماست. شهرها و روستاها به ويرانه تبديل گشته اند، بنيادهاى ساده زندگى و تمدن ميليونها نفر براى دهها سال نابود شده است، در طول چند سال شهرها و روستاها، زن و مرد و کودک، کوچه ها و محلات و کنج خانه مردم، مدارس و کارخانه ها و بيمارستانها همه جا  تبديل به خميرمايه و ابزار ابراز وجود پست ترين نيروهاى ارتجاعى گشته اند. به عصاره قرنها کثافت جان دوباره بخشيدند، اسلحه و پول و قدرت و قربانى را يکجا کف دستشان دادند و افسارشان را رها کردند. عراق، يک کشور و پانزده ميليون انسان موش آزمايشگاهى ژنرالها و باجگيرها، آيت الله ها، تبهکارانى شد که کلمه تروريست هنوز گوياى گوشه کوچکى از عملکرد و هويت اينها نيست. عراق، موش آزمايشگاهى براى درس عبرت به جهانيان معاصر شد که ظرفيتهاى نظم نوين جهانى هنوز بيشتر از آنچيزى است که در يوگسلاوى و افغانستان تجربه شده بود. چند سال گذشته را سياست معاصر در کلنجار هضم پديده عراق بسر برده است. اينجا ديگر، افغانستان و يوگسلاوى نيست، قورت دادن نسخه عراق لجنزارى است که سياست حاکم بين المللى  گام به گام در لجنزارى مطلق فرو ميرود. همايش استکهلم گوشه اى از اين لجنزار بود.

آنچه در عراق ميگذرد، تباهى سياه در آن ديار، مسببين و مسئولينى دارد. در آنجا بلا از آسمان و در خفا نميبارد. آنجا در هر محله و گذر نيروى فيزيکى معينى با نام و نشان خود، با اسلحه و قوانين خود حاکم است. با حکم معينى بمب ميگذارند، بيمارستان را غارت ميکنند، پني سيلين و نان را به گروگان ميگيرند، زنان را سنگسار ميکنند. اين حاکمان پول دارند، اسلحه دارند، پول و اسلحه دريافت ميکنند. هزاران کيلومتر دورتر، در شهر استکهلم، در ساختمان هتل تماما شيشه اى و مجلل، در محاصره تدابير امنيتى شديد،  نمايندگان و اربابان همان حاکمان عراق امروز جمع شده بودند که به حاصل کارشان "به به" بگويند!

بدانيد و آگاه باشيد که در نظم نوين جهانى،  سر سوزنى هم که شده اما بلاخره،   قباحت و آبرو هم جايى دارد! در کنفرانس استکهلم خبرى از "رهايى مردم عراق" و يا "اعطاى دمکراسى" نبود. بجاى جرج بوش و دکترينهاى امريکايى، شخص نورى المالکى گرداننده صحنه بود. بجاى رهايى و دمکراسى،  پز حضرات در کمتر شد درصد تعداد بمبهاى انتحارى خلاصه ميشد! همايش استکهلم صحنه ديگر سياست و ديپلماسى بين المللى بود که فاجعه عراق به حال خود رها خواهد شد. مسئوليت امريکا در قبال وضعيت موجود جاى خود را به "مسئوليت جامعه بين المللى" ميسپارد که با صرف نظر از بدهى هاى قبلى دولت عراق، با کمکهاى خيريه به فرياد حکومت عراق برسند، تا اين "دولت" بلاخره شايد کارى براى مردم صورت بدهد. جالب اينجاست که اين فرشته نجات  خود محمل شناخته شده از کثيف ترين و ضد مردمى ترين و رشوه خوارترين و دزدترين فاکتورهاى عراق بحساب ميايد ـ خودشان ميگويند و در کنفرانس هم گفتند!   

در بيرون ساختمان و در پس ديوارهاى امنيتى اجتماع اعتراضى متشکل از جريانات وفعالين سياسى برگزار گرديد. حزب حکمتيست يکى از اين جريانات بود.  شعار " خروج فورى امريکا از عراق" مشخصه اين اجتماع را شکل ميداد. سخنرانان اهداف نظم نوينى امريکا در حمله به عراق را مورد تاکيد قرار دادند. هر نوبت از سخنرانى محملى بود که گوشه هايى از وضعيت دهشتناک حاصل از حمله امريکا برجسته گردد. گفته شد که امريکا مسبب وضعيت موجود است و بايد در بازسازى و جبران خسارت به مردم و آن جامعه مسئوليت مستقيم و رسمى بعهده بگيرد. گفته شد که عامل اصلى بى ثباتى در عراق حضور ارتش امريکا و اشغالگران متحد آنهاست. بايد دست نيروهاى اشغالگر و دست همه متحدان ارتجاعى شان از گروههاى مذهبى و ناسيوناليستى و تروريستى از آن جامعه کوتاه گردد.

تجمع اعتراضى در محل کنفرانس رنگ روشن عليه جمهورى اسلامى داشت. جمهورى اسلامى از فاکتورهاى مهم سناريوى سياه حاکم بر عراق است. اعمال نفوذ مستقيم دولت ايران، متحدين و کارگزارن و در جلد انواع ميليس و حاکمين بخشهاى شناخته شده به اسم کرد و شيعه نشين بر کسى پوشيده نيست. حضور وزير امور خارجه جمهورى اسلامى در کنفرانس اين اعتراض را برميانگيخت که مگر جمهورى اسلامى براى مردم ايران مبشر کدام بهبود بوده است که حالا مباشر بهبود براى مردم عراق باشد؟! اعدامها در ايران، سرکوب زنان، اعتصابيون کارخانه هفت تپه و دهها نمونه ديگر شواهد اين اعتراض بودند.

تجمع اعتراضى در شهر استکهلم سه ساعت بطول انجاميد. اعتراض عليه امريکا و سياست آشکارا ضد انسانى نظم نوين جهانى، اعتراض در دفاع از مردم عراق در مقابل نيروها و پديده هاى حاصل حمله امريکا و اعتراض عليه جمهورى اسلامى و از جمله بخاطر فجايع ببار آورده عليه مردم عراق،  در اين شهر از تک و تاب زيادى برخوردار است.

کميته استکهلم حزب حکمتيست
٢٩ مه ٢٠٠٨