به فعالین کمپین دفاع از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب
 
رفقای عزیز،
 
 اقدام شما در اعتراض به دستگیری دانشجویان و آزادی آنها، از هر نظر قابل ستایش و قدردانی است.
رژیم جمهوری اسلامی برای جلوگیری از حرکت جنبش های اجتماعی از جمله جنبش دانشجویی، زنان، معلمان ، ملیتها و بخصوص جنبش کارگری، مدتها است که برنامه سرکوب هرچه بیشتر فعالین این جنبشها را در دستور کار خود قرار داده است.  برای جلوگیری از گسترش این اقدامات آزادیخواهانه که از طرف فعالین این جنبشها به پیش برده می شود نه تنها هیچ توجهی به ارگانهای بین المللی ندارد بلکه در برابر اقدامات آنها برای آزادی فعالین جنبشهای اجتماعی تاکنون بر فشارهای خود افزوده است.

به محمود صالحی فعال کارگری نگاه کنید که با داشتن یک کلیه و امراض جانبی ده ماه است که در زندان نگهداشته شده و رژیم قصد دارد با نگهداشتن او در چنین شرایطی امکان مرگش را فراهم آورد و منصور اسانلو نیز وضعیتی بهر از ایشان ندارد.
رفقا گرامی،
گرچه فشارهای بین المللی در حد خود می تواند در مواقعی مثمر ثمر واقع شود، اما این نیروی متحد فعالین جنبشهای اجتماعی در داخل کشور است که قادر خواهد شد این رژیم را به عقب نشینیهایی تا مرحله نایودی سوق دهد.
ما فکر می کنیم پیوند جنبشهای اجتماعی با جنبش کارگری و به میدان آمدن فعالین این جنبش ها راه برون رفت از موقعیت کنونی را هموار خواهد کرد. ما معتقدیم که رهایی هر جامعه از تمامی قیودی که نظام های سرمایه داری بر پیکر جنبشهای اجتماعی به اشکال مختلف تنیده است تنها در گرو اتحاد طبقه کارگر،همگامی فعالین سایر جنبشهای اجتماعی با این طبقه و  رهایی طبقه کارگر از استثمار انسان از انسان  است و بس.
لذا برای رسیدن به چنین مرحله ای پیوند فعالین سایر جنبشهای اجتماعی با جنبش کارگری و عمل مشترک آنها از مبترین اقدامی است که می تواند گامی به پیش را نوید دهد.
 
ما فعالین اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران – بخش انگلستان ضمن حمایت قاطع از تحصن 14 تا 18 ژانویه در مقابل عفو بین الملل، خود را در این اقدام اعتراضی شریک دانسته و در حد توان برای پیشبرد هر چه بهتر این حرکت کوشا خواهیم بود.
 
زنده باد پیوند و اقدام مشترک فعالین اجتماعی برای رهایی از بربریت موجود در جامعه ایران.
 
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران – بخش انگلستان
 
14 – 1- 2008