برگزارى موفقيت آميز کنفرانس سراسرى سازمان سراسرى پناهندگان ايرانى- بيمرز
در روز ٢٥ ماه مه كنفرانس سازمان سراسرى پناهندگان ايرانى ـ بيمرز در شهر استكهلم برگزار گرديد. در اين كنفرانس نمايندگان واحدهاى شهرى، مسئولين دبيرخانه مركزى و پناهندگان شركت داشتند. ميهمانان كنفرانس نمايندگان احزاب چپ و محيط زيست سوئد ،که از احزاب دفاع از حقوق پناهندگان در مجلس اين كشور هستند، بعلاوه مسئولين دو جريان دفاع از حقوق پناهجويان، "كميته پناهجويى" و همچنين "شبكه غيرقانونى ها"، "انجمن حق زن" ، شبكه عليه راسيسم ،" خشونت عليه زنان پناهنده دركيسهاى ازد واج "و چند نهاد ديگر در كنفرانس حضور يافته و سخنرانى داشتند.
کنفرانس صبح روز جمعه با سخنرانى مينو هميلى دبير "بيمرز" افتتاحشد . مينو هميلى ضمن خوش آمد گويى به شرکت کنندگان از شرايط وخيم و جنگ و ديکتاتورى حاکم بر بخش وسيعي از جهان سخن گفت که موجب جابجايى ميليونها انسان شده است او گفت :دنیای بی رحمی که در آن زندگی میکنیم شاهد آوارگی و کشتن انسانهایی بوده و هست که به امید داشتن زندگی امن مجبور به فرار شده اند و این شرایط همیشه برای بشر متمدن غیر قابل تحمل بوده است . هميلى گفت کنفرانس بيمرز گوشه ایی از این احساس مسؤلیت است که تلاش دارد به این معضل بزرگ جواب هر چند کوچکی بدهد.او به احترام تمامى انسانهايى که به هنگام فرار در جنگلها سوختند ، در دریاها غرق شدند ، در مرزها توسط مأ موران مرزی با گلوله کشته شدند ، و یا دچار استیصال شدند و خودکشی کردند یک دقیقه سکوت اعلام کرد.
سخنرانان جلسه به زبان سوئدى با به نقد کشيدن سياست ضد پناهندگى سوئد بر مبارزه متحدانه تر و جلوگيرى از پراکندگى تحت نام سازمانهاى مدافع حقوق پناهندگى تاکيد کردند. آنان در رابطه با اعتراضات مداوم پناهندگان با قدرت هر چه بيشتر صحبت کردند و بر اين باور بودند که اين تحرکات و فعاليتهاى مداوم باعث ميشود که احزاب و نهادهايى که به امر پناهندگى معطوف هستند و مخالف سياست رسمى دولت حاکم ميباشند، با صداى رساتر از پناهجويان دفاع بکنند و سياستهاى ضد پناهندگى و ضد انسانى دولت را افشا کنند و فشار و در عين حال به دولت فشار بياورند تا قانون را عوض بکند. آنان به تغيير روند تاکنونى سياستهاى دولت خوشبين نبودند و به همين دليل به ميدان آمدن پناهجويان و نهادهاى مدافع پناهندگى را در توقف اين روند و تغيير آن بنفع انسانيت ضرورى، مبرم و حياتى دانستند.
پانليستها در پاسخ به سوال يکى از پناهجويان که گفت آيا قانون کنوانسيون ژنو در سوئد مرده است ؟! گفتند که ظاهرا کماکان در قانون اين کشور برسميت شناخته شده و ميشود اما به آن عمل نميشود .
دو قطعنامه که از جانب اسد نودينيان تهيه شده بود در اختيار اعضاى پانل قرار گرفت و همه اين دو قطعنامه را تاييد کردند و آماده شدند در مجامع مختلف و در درون احزاب و سازمانهاى مربوطه شان از آن دفاع کنند. قطعنامه هاى پيشنهادى عبارت بودند از برسميت شناختن ايران بعنوان يک کشور نا امن و اعطاى حق پناهندگى به کليه متقاضيان پناهندگى"امنستى".
سخنران بعدى هوزان محمود فعال سياسي و مسئول خارج کشور سازمان آزادى عراق بود که در مورد زنان عراق بعد از جنگ و اشغال اين کشور توسط آمريکا و متحدينش صحبت و به قتلهاي ناموسي که بعد از روى کار آمدن احزاب ناسيوناليست کرد در کردستان عراق صورت گرفته است و به سنگسار" دعا " دختر ١٧ ساله کرد عراقى اشاره و کمپين خود را عليه بربريت حاکم معرفى کرد و شرايط فوق را دليلى براي فرار زنان عراقى دانست و خواهان دادن حق پناهندگى به آنان شد.
آقاى على اعتمادى فعال سياسى در رابطه با نظم نوین جهانی ، پذیرش استقلال جامعه مدنی و کودکان پناهجو سخناني ايراد نمود در بخشی از سخنان گفتتند ،بنا بر آمار سازمان ملل متحد گروه بزرگی از پناهجویان در کشور ایران و پاکستان متمرکز شده اند از جمله به مردم افغان اشاره کرد که اساساً فاقد کوچکترین حقوق انسانی در این کشورها میباشند. کودکان افغانی که از یک پدر و مادر ایرانی و افغانی متولد شده اند فاقد حقوق شهروندی در ایران هستند و از امکان رفتن به مدرسه محرومند و متاسفانه در کشور دمکراتیکی چون سوئد کودکان خانواده های پناهنده با توجه به رد تقاضای پناهنده گیشان درمخفی گاه زندگی میکنند و از آموزش رایگان در این کشور برخوردار نیستند. در این واقع این یک وجه اشتراک شرایط برخی از گروه های پناهنده در سوئد و جمهوری اسلامی است که بخشی از کودکان پناهنده از حق رفتن به سر کلاس در س محروم میباشند .
اسد نو دينيان عضو کميته مرکزى حزب حکمتيست و از فعالين اصلى بيمرز در سوئد گزارش فشرده اى از فعاليتهاى سه ساله سراسرى بيمرز را همراه با تصاويرى از کشورهاى مختلف به زبان سوئدى ارائه داد.
ماريا رشيدى سخنران بعد ى فعال جنبش زنان درمسائل حجاب اجبارى، ختنه و حجاب اجبارى براى کودکان در رابطه با"خشونت عليه زنان پناهنده دركيسهاى ازد واج"سخنانى ايراد نمود ، به اينکه زنانى که ازطريق ازد واج" پستى" به سوئد ميروند مورد خشونتهاىرو حى و جسمى قرار میگيرند ويا به خيا بان پرتاب ميشو ند که براى گذران زندگي د ست به هر کارى ميزنند.
در بخش دوم کنفرانس که بزبان فارسى ارائه شد، فاتح شيخ رئيس دفتر سياسى حزب کمونيست کارگرى ايران – حکمتيست در رابطه با "نظم نوين جهانى" و تاثيرات آن بر جابجايى ميليونى انسانها و پديده آوارگى و پناهنده شدن، سخنرانى و از ا ين زا ويه به ابعاد فاجعه بار "نظم نوين جهانى" براى کل بشريت اشاره نمود.
سعيد آرمان دبير قبلى بيمرز گزارش مختصرى را از فعاليتهاي بيمرز از بدو تاسيس آن از سپتامبر ٢٠٠٤ تاکنون ارائه داد و از کليه مسئولين، فعالين و اعضا و دوستداران بيمرز از ترکيه تا نيوزيلند و کشورهاي اروپايى بويژه سوئد و در عين حال بر نقش کليدى مينو هميلى بعنوان معاون دبير و مسئول ترکيه و کشورهاى هم مرز با ايران بر عهده داشت، اشاره نمود. بويژه بر نقش مسافرتهاى او و تماس با پناهجويان مقيم ترکيه و ملاقات مسئولين کميسارياى عالى سازمان ملل در امور پناهندگان تاکيد گذاشت. سعيد آرمان به تمايز سازمان بيمرز و متعهد شدن به مصوبات خود در برخورد باز به پناهجويان خارج از تعلقات ملى، مذهبى، نژادى و گرايش سياسي افراد اشاره و در مورد همکارى با سازمانهاى ذينفع در امور پناهندگى سخنانى ايراد کرد . و ى در بخشى ديگر از سخنانش از شرايط غير انسانى حاکم بر قوانين پناهندگى کشورهاي غربى و سوق دادن پناهجو به به تنگنا و قطع کمک هزينه زيست و مسکن سخن گفت که اين روشها نه تنها پناهجو را منصرف نميکند بلکه دست سود جويان و صاحبان کار و باندهاى بزهکار را در استثمار و سو استفاده از آنان باز خواهد کرد.
از جمله موضوعات مورد بحث در كنفرانس ،موقعيت پناهندگى در دنيا و مشخصا در اروپا، قوانين ضد پناهندگى، موقعيت پناهجويان بطور كلى و پناهجويان ايرانى مشخصا، تبعيض عليه زنان پناهنده، جنگ احتمالى آتى ميان ايران و امريكا و عواقب آن در زمينه موج جديدى از پناهجويان ايرانى بود. همچنين بخشى از فيلم مستند" کوچنامه"کار
زيباى مهنا ز محمدى مستند ساز ايرانى به ا کران درآمد.
در طول کنفرانس تعدادى از پناهجويان که سالهاست در انتظار جواب ميباشند در مورد عدم دقت وزارت اداره اتباع بيگانه سوئد و محق بودنشان در درخواست پناهندگى صحبت کردند و سه تن از پناهجويان ايرانى که بعد از سالها انتظار و تحمل مشقات فراوان پاسخ قبولى گرفته بودند در کنفرانس حضور داشتند که شور و هيجان خاصى به کنفرانس دادند و با دسته ها ى گل و از تريبون کنفرانس از همه سازمانها و نهادهايى که در کسب حق پناهندگى به آنها يارى رسانده اند، از جمله بيمرز صميمانه قدردانى کردند .
در بخش بعدى كنفرانس مسايل و مصافهاى بيمرز، قطعنامه ها و قرارها مورد بحث و بررسى قرار گرفت .
قطعنامه ها و قرارهاى تصويب شده شامل:
قطعنامه درمورد پناهندگي در تركيه و برنامه و پروژه مشخص براي گروه ۱۲۰۰ نفري پناهندگان كرد ايراني
( شمال عراقي)
قطعنامه در حمايت از "کمپين جهانى عليه کشتار و سنگسار زنان در کردستان عراق"
قطعنامه در رابط با محکوميت دولت سوئد در مورد ديپورت پناهجويان کرد عراقى
قطعنامه در دفاع از حق پناهندگى پناهجويان افغانى در سراسر جهان
قطعنامه در دفاع از مهاجران افعان ساکن ایران
قرار در رابطه با فعاليت جدى در مورد سازمان دادن کمپين کار يا بيمه بيکارى براى متقاضيان پناهندگى در کشورهاى اروپايى .
قرار در مورد انتشار مجدد نشريه بيمرز
قرار در مورد نشريه انگليسى زبان بيمرز
قرار در مورد تقويت بنيه مالى بيمرز و اختصاص بودجه به دبيرخانه
قرار در رابطه با تصويب اساسنامه بيمرز
کنفرانس همچنين با صدور قرارى از زحمات واحد سوئد بيمرز بخاطر تلاش فراوان جهت برگزارى اين کنفرانس، صميمانه قدردانى کرد.
بخش پايانى کنفرانس به انتخاب دبير سازمان سراسر اختصاص داده شد که تنها کانديداى اين پست مينو هميلى با اکثريت مطلق آرا بعنوان دبير انتخاب شد.
دبيرخانه سازمان سراسر پناهندگان ايراني- بيمرز
۳۱ مه ٢٠٠٧