اعلامیه حزب کمونیست کارگری ایران حکمتیست

دستگیر شدگان ٨ مارس و اعتراض معلمان فوری باید آزاد شوند!

 روز جهانی زن در شهرهای مختلف ایران شاهد تحرکات وسیعی بودیم. دانشگاهها برای اولین بار در مدت حاکمیت جمهوری اسلامی به میدان این تحرک انسانی تبدیل شد. پرچم دفاع از حقوق زن، از آزادی و برابری و علیه  تبعیض و بی حقوقی زن در دانشگاههای ایران بالا رفت. جمهوری اسلامی تلاش کرد به تقابل جدی تحرک برابری طلبانه روز جهانی زن به میدان آید. در شهرهای مختلف دست به تدابیر امنیتی وسیع زد. تهدید و ارعاب و دستگیری فعالین زن به عنوان حربه ای برای ممانعت از تجمع زنان و مردان آزادیخواه به کار گرفته شد. در میدان بهارستان هم قبل از ٨ مارس و هم در روز ٨ مارس تعداد زیادی از زنان معترض دستگیر شدند. در سنندج مجوز جامعه حمایت از زنان لغو و خیل مزدوران به محل مراسم گسیل شدند و فعالین و فراخوان دهندگان را قبل از تجمع مردم دستگیر کردند. در شهرهای دیگر نیز تهدید فعالین زن حربه ای برای جلوگیری از به میدان آمدن آنان و از سر گذراندن این موج بود.
 با تمام این اقدامات ما شاهد به میدان آمدن صف وسیعی از زنان و مردان آزادیخواه در سراسر ایران بودیم.نسل جوان و برابری طلب در راس این حرکت بودند و دانشگاهها به میدان اصلی این صف آرایی تبدیل شد. به مناسبت ٨ مارس در بسیاری از دانشگاهها از جمله  دانشگاه تهران، دانشگاه هنر، دانشکده شریف، دانشگاه همدان، تفرش، فردوسی مشهد، شعارهای آزادی و برابری، رهایی زن - رهایی جامعه، سنگسار نماد بربریت!  تبعیض جنسیتی، پوشش اجباری، سهمینه بندی و تفکیک جنیسی در دانشگاهها، و حمله نظامی به ایران ممنوع طنین انداز بود.
رژیم توانست در بعضی از شهرها چون سنندج  با دستگری و ارعاب مانع مراسم شود، اما با تمام اینها اعتراض به بی حقوقی زن از هر سال وسیعتر، هماهنگ تر و رادیکالتر و سراسری تر بود.
همزمان با ٨ مارس ما شاهد اعتراضات وسیع معلمان بودیم. اعتراض وسیع معلمان در تهران که در تاریخ حاکمیت جمهوری اسلامی از نظر دامنه و وسعت بی نظیر بوده است نیز از حمله اوباشان جمهوری اسلامی در امان نماند. اینجا نیز دستگری فعالین و نمایندگان و فراخوان دهندگان این اعتراض، به عنوان حربه ای برای ممانعت از تظاهرات و اعتراضات بر حق آنان به کار گرفته شد.
در حال حاضر تعداد زیادی از فعالین مدافع حقوق زن و همچنین معلمان معترض هنوز بازداشت میباشند. تلاش برای آزادی فوری و بی قید و شرط آنها وظیفه همگی ماست. تمام دستگیر شدگان ٨ مارس و اعتراض معلمان فوری باید آزاد شوند. این خواست مشروع و فوری همه زنان و مردان آزادیخواه در ایران است. ما میتوانیم این امر را ممکن کنیم به شرطی که کار خود را خاتمه یافته تلقی نکنیم. مدافعین حقوق زنان را دستگیر کرده اند تا اعتراض به بی حقوقی زن را خفه کنند. معلمان را زندانی کرده اند، تا تمکین و سکوت را بر همه محیطهای آموزشی تحمیل کنند. این را نباید تحمل کرد. حزب حکمتیست همه آزادیخواهان را به اعتراض تا آزادی تمام دستگیر شدگان ٨ مارس و اعتراض معلمان فرامیخواند. 

حزب کمونیست کارگری – حکمتیست
٩ مارس ٢٠٠٧