اوضاع ایران و مصاف های حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

 قطعنامه درباره:
اوضاع ایران و مصاف های حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

پیشنهاد کننده: کورش مدرسی
حمایت کنندگان: اسد گلچینی، جمال کمانگر، خالد حاج محمدی، امان کفا، مظفر محمدی، فاتح شیخ، بهرام مدرسی، رحمان حسین زاده

1 -  ناتوانی ذاتی جمهوری اسلامی در پاسخ گوئی به نیازهای اقتصادی و سیاسی جامعه ایران و بحران پا برجای سیاسی در این نظام بر متن نفرت عمومی مردم از جمهوری اسلامی هنوز اوضاع جامعه ایران را متحول و بحرانی نگاه داشته است.
2 -   ناتوانی ماهوی اپوزیسیون راست در سازمان دهی و رهبری هر مبارزه میلیتانت و عمیقی علیه جمهوری اسلامی، ترس ذاتی این اپوزیسیون از دخالت مردم و بویژه طبقه کارگر در قدرت سیاسی، و بحران عمیق ایدئولوژیک – سیاسی اپوزیسیون راست ناشی از سیاست های دولت الگو و سرمشق خود، یعنی آمریکا، برای حزب ما یک فرصت مجدد در باز سازی، عروج و رهبری جنبش سرنگونی از یک زاویه کمونیستی – کارگری را فراهم آورده است.
3 -  جنبش سرنگونی جمهوری اسلامی بر متن امکان  حمله آمریکا به ایران شکل میگیرد. حمله ای که میتواند شیرازه جامعه را از هم بپاشد و بزرگترین تراژدی انسانی تاریخ معاصر ایران و منطقه را شکل دهد. این واقعیت به جنبش سرنگونی ابعادی بشدت پیچیده میدهد. مردم ایران و طبقه کارگر در این طوفان عظیم به قطب نمائی مطمئن و هدایت کننده ای مصمم، روشن و قدرتمند نیاز دارند.
4 -  کنگره اول حزب کمونیست کارگری – حکمتیست بر این امر واقف است که برای یک حزب سیاسی یافتن فرصت مجدد در رهبری یک جنبش در تاریخ کم سابقه است و در همان حال کنگره بر موانع بسیار عظیمی که در مقابل تحقق این امکان و پیروزی این حزب وجود دارد واقف است. اما این فرصتی است که دیگران ندارند و یک فرصت تاریخی در مقابل طبقه کارگر و این حزب قرار داده است.
5 -  کنگره بر این اصل اصرار دارد که پایه ای ترین و اساسی ترین شرط پیروزی در این اوضاع وجود یک حزب کمونیستی، مدرن، اجتماعی، توده ای و قدرتمند است که بتواند رهبری، سازمان و اعتماد به نفس را در صفوف مردم و بویژه طبقه کارگر شکل دهد و این جنبش را به پیروزی برساند.
6 -  کنگره اول توجه کل حزب و رهبری آتی آن را به عملی کردن و گسترش ایده های مطرح شده توسط منصور حکمت در مباحث "حزب و جامعه" و "حزب و قدرت سیاسی" جلب میکند.
7 -  کنگره کل حزب را فرا میخواند تا بخصوص اهداف زیر را با سرعت هرچه بیشتر عملی سازند:
1. حزب باید تبدیل به رهبر مبارزه مردم و طبقه کارگر گردد.بدین معنی حزب باید محمل اتحاد، لولای سازمان یابی و قدرت گیری مردم، طبقه کارگر و رهبران آنها باشد. حضور حزب در هر جا باید به معنی سازمان یافته تر شدن جامعه در مقابله با جمهوری اسلامی و افزایش نفوذ ارزش ها و ایده های انسانی حزب باشد.
2. نقطه شروع و نقطه خاتمه هر سیاست و هر روش و هر سنتی برای حزب باید جامعه باشد. رهبری حزب اکیدا باید از نظر فکری، سنتی و عملی حزب را از چپ غیر اجتماعی جدا کند. تبلیغات، فرهنگ سازمانی و سنن تشکیلاتی حزب باید از این زاویه مورد ارزیابی سریع و تغییر رادیکال قرار گیرند.
3. کنگره بر این امر اصرار دارد که شاخص موفقیت در این زمینه نه ارزیابی های سوبژکتیو بلکه درجه نفوذ حزب در جامعه، قابلیت آن در ایجاد سدی در مقابل جمهوری اسلامی و نیروها و سنن ارتجاعی، و تعداد انسانهای آزادیخواه و بخصوص آژیتاتورها و رهبران سوسیالیست و کمونیست طبقه کارگر است که به حزب میپیوندند.
4. کنگره بر اهمیت حیاتی تبدیل طبقه کارگر و بویژه صنایع کلیدی به پایگاه اصلی سیاسی، سازمانی و نفوذ معنوی حزب تاکید دارد. این حزب قبل از هر چیز و مهمتر از هر چیز باید حزب رهبران و آژیتاتور های کمونیست طبقه کارگر بشود.
5. حضور و فعالیت حزب در هر جا و هر محل باید با افزایش اتحاد در میان مردم و طبقه کارگر، افزایش قابلیت طبقه و مردم در پس زدن فشار های جمهوری اسلامی و فعالیت جریانات قوم پرست سناریو سیاهی، و بالاخره آمادگی مردم و طبقه کارگر در کوتاه کردن دست عوامل سناریو سیاه از زندگی خود و دفاع از جامعه در مقابل اضمحلالی که آمریکا، اسلام سیاسی و قوم پرستان و ماجراجویان سیاسی در تدارک آن هستند باشد.
6. کنگره تاکید میکند که رابطه حزب و قدرت سیاسی باید قبل از هر چیز با مساوی شدن حضور حزب در هر جا با تغییر تناسب قوای میان مردم و طبقه کارگر با جمهوری اسلامی، با سرمایه داران و با نیروهای ارتجاعی معنی شود.
7. حزب کمونیست کارگری – حکمتیست، باید از قابلیت و قدرت حزب در کردستان به عنوان دروازه قدرت و اهرم سیاسی، تشکیلاتی و اجتماعی برای قدرت گیری حزب در سایر نقاط ایران استفاده نماید.
8. حزب کمونیست کارگری حکمتیست باید به سرعت استانداردهای سازمانی، فرهنگی، سیاسی و حزبی را در جهت ایجاد یک سازمان مدرن کمونیستی تغییر دهد. رهبری حزب باید تحقق یک وظیفه تاریخی یعنی ایجاد یک حزب کمونیستی اجتماعی، توده ای را تضمین کند. حزب حکمتیست میتواند برای اولین بار در تاریخ معاصر جهان یک حزب کمونیستی توده ای مدرن را در مقابل طبقه کارگر جهانی قرار دهد.
9. کنگره اول مصر است که معیارهای درون حزب باید تماما سیاسی باشند، کنگره بر باز بودن فضای سیاسی و فرهنگی حزب تاکید دارد و در همان حال خواستار عدم سازش با هر سنت و روشی است که حزبیت و دیسیپلین حزبی را زیرپا می نهد است.