در تاريخ ١٦ ماه آپريل با انتشار مقاله مفصلی از جانب دبير اتحاديه سراسری معلمان سوئد، خواست مربوط به ممنوعيت مدارس مذهبی تکان تازه ای بخود گرفت. خانم Mette Fjelkner  از موضع وجدان بيدار و آگاه يک معلم به دفاع از حقوق فردی و اجتماعی کودکان برخاسته و خواهان ممنوعيت همه مدارسی ميگردد که بر پايه های مذهبی کار ميکنند. سطر پس از سطر، نويسنده بديهيات ساده پيشرفتهای بشری را مبنا قرار ميدهد تا اثبات نمايد چگونه مدارس مذهبی شخصيت  و پرورش و يادگيری کودکان را با آسيبهای جدی مواجه ميسازد. دبير اتحاديه معلمان جانشين کردن مبانی علمی را با مبانی مذهبی در روح آموزشی مدارس بيرحمانه مورد حمله قرار ميدهد. از نظر وی کاملا غير قابل قبول است که از جمله داستانهای اختياری مذهبی جايگزين تئوری علمی داروين شده است. او خواهان کوتاه شدن دست همه مذاهب از کتابها و کلاسهای آموزشی گرديده و در مورد مذاهب يک آشنايی کاملا بيطرفانه را برای محصلين کافی ميداند. از نظر نويسنده کودکان بايد در مدارس ترغيب شوند تا از موضعی انتقادی به مذاهب بنگرند. خانم Mette Fjelkner  با مبنا قرار دادن سکولاريسم، با تاکيد بر لزوم تفکيک ميان علم و اعتقادات مذهبی، با انتقاد از مبانی مذهبی رواج يابنده، وضعيت فعلی را نافی حقوق پايه ای کودکان در جامعه سوئد ميبيند. نويسنده مقاله حق والدين در انتخاب مذهب و مدارس مذهبی برای کودکان خود را به باد انتقاد ميگيرد و از اغماض قانون در مقابل اينگونه مدارس عميقا اظهار تاسف مينمايد. دبير اتحاديه سراسری معلمان اکيدا خواهان اقدام دولت برای ممنوعيت مدارس مذهبی است و بعلاوه از آن فراتر هم ميرود. او خواهان  حذف پايه های مذهبی جاری ـ همه مذاهب و مشخصا مسيحيت ـ در کليه مدارس نيز ميباشد.

برای ما و همه آنهايی که از نزديک مشخصا عواقب باز شدن پای اسلام به محيطهای مدارس سوئد را تعقيب کرده اند، مواضع دبير اتحاديه معلمان يک ندای بسيار ارزشمند بحساب ميايد. ما از نزديک تعقيب کرده ايم که چگونه موج موج از کودکان بيگناه در زير دست و پای مقررات و تعاليم اسلامی له ميشوند. اين کودکان بجرم "مسلمان زادگی" فقط و فقط بنا به اراده والای والدينشان دو دستی تحويل آيين و تعليم و تربيت کاملا مغاير با همه موازين بشری و مدرن و متمدن ميگردند. مساله محدود به آموزشهای من درآوردی و معوج الهی در باب منشا آفرينش نيست. دو صد کاش که مساله  به همينجا، و در حد ليست متفاوت از غذاهای حرام و غير حرام در نهارخوری مدارس،  محدود ميماند. دختر بچه ها يکی پس از ديگری به حجاب ملبس ميشوند و در صف مقدم قربانيان قرار ميگيرند. نام اينها بدون توضيح از کلاسهای شنا و موسيقی خذف ميگردد و در حياط مدرسه بازی و همبازيهايشان قواره ديگری بخود ميگيرد. و اين تبعيضها و محروميتها بسرعت با نزديک شدن اين کودکان به سن بلوغ و نوجوانی دامنه گسترده تری مييابد. سر درگمی معلمين، مربيان و حتی پليس در برخورد و کمک به موارد اجحاف به اين دسته از دانش آموزان واقعا رقت آور است. به اين کودکان رسما و از "معتبرترين" مرجع اجتماعی، يعنی مدارس و آموزگاران، حقنه ميشود که مسلمان هستند، مسلمانيت و اسلام درست مثل مباحث شيمی و رياضيات  بر حق است، و آيين و مقررات اسلامی چه در زمينه اختيارات والدين و غيره در مورد آنها مجاز است. در تک تک اين موارد، در هر ميلی متری که اين حقه بازی کثيف و شنيع در ذهن کودک کارساز واقع گرديده است، خود اين کودکان و جامعه و بشريت به قربانگاه برده شده اند. اين را ديگر همه ميدانند. گند قضيه خيلی پيشتر از اين درآمده است. و باز هم کاش ابعاد مساله به همينجا خاتمه مييافت!

داستان کودکان در مدارس اسلامی رقت آور از اين است. در آنجا ديگر دست کنترل و روتينها و مقررات معمول شهروندان عادی جامعه در مدارس کوتاه ميگردد. تابلوی نصب شده در سر در اين ساختمانها بمثابه پايان اعتبار تقريبا همه معيارها عمل کرده است. گزارشات عميقا رسوا کننده تهيه شده از اين مدارس ميبايست علی القاعده برای پايان دادن به کار همه اينگونه مدارس کفايت ميکرد ـ ولی اينگونه نشد! استانداردهای بهداشتی، استانداردهای آموزشی ـ علمی، تنبيه بدنی دانش آموزان و همه آنچه که در مقابل دوربينها هم نتوانست بداد اين کودکان برسد!

بخش مهمی، اساس اين وضعيت بر کسی پنهان نيست. قانونی است. مربی پرورشی مدارس دارند ياد ميگيرند که چگونه با اين پديده و عوارضش کنار بيايند! چگونه عوارض مربوطه را تخفيف دهند! بازرس سختگير مدارس نوبت به اين مدارس و اين پديده که ميرسد، کوتاه ميايد و رويش را بر ميگرداند. خودشان را به نفهمی و نديدن ميزنند.  پليس از اينکه در مقابل شکايات دختران جوان اول سراغ والدين خود آنها ـ يعنی شخص کتک زننده و تهديد کننده ـ ميرود به خود ميبالد! در چنين شرايطی و در مقابل وضعيت دردناک فعلی  است که اهميت موضع گيری اتحاديه معلمان آشکار ميگردد.  بايد کاری کرد. دنيای پايان جنگ سرد، زبان درازی مذهب را برای بشريت به ارمغان آورده است. نوبت به مهاجرين و "مسلمانان" که ميرسد، عمق اين ارتجاع محض را بايد در نسبيت فرهنگی هم ضرب کنيد. اعتراض دبير اتحاديه سراسری معلمان در سوئد همه ابعاد عملکرد ضد کودک و ضد بشری مدارس مذهبی و کارکرد مخرب مذاهب در سيستم آموزشی را نميپوشاند. اما جوهره ای در اين موضع گيری موجود است که به آن اعتبار ويژه ای ميبخشد. اتحاديه معلمان نه بعنوان يک اتحاديه و ظرف دفاع از خواستهای گوناگون صنف معلم، بلکه از زاويه اعتبار اجتماعی و سياسی معلمان و در دفاع از حقوق کودک و اعتبار جامعه انسانی قدم به جلو برداشته است. اين قدمی بسيار با ارزش است. اگر ادامه يابد، اگر به انتظار عطف توجه دولت ننشيند و به حرکت عملی تبديل شود، هيچ کس نخواهد توانست جلودار آن باشد. حقانيت مستتر در اين مواضع مثل روز روشن است. کافی است تحت چنين فشاری دوربينها روی کلاسهای درس، روی چهره  کودکان و داستان زندگی آنها متمرکز گردد.

از قبلتر و بعنوان يک خواست شناخته شده ما روی ممنوعيت حجاب برای همه کودکان ايستاده ايم. ما کمپين گسترده ای را جهت ممنوعيت فوری همه مدارس مذهبی در دستور کار فعال خود داشته ايم. ما خواهان زدودن همه مظاهر مذهبی از سيستيم آموزشی، و نه فقط اين بلکه در همه شئون اجتمای برای همه افراد زير ١٨ سال هستيم. اين اعتراض ماست. خواست فوری ما است. اين کيفر خواست ما بر عليه وضعيتی است که دارد مداوما از کودکان و نوجوانان قربانی ميگيرد. اين وضعيت مسببينی دارد. قوانين توجيه گر پشت آنهاست. بايد جبهه ای را سازمان داد،  دولت را تحت فشار قرار داد که کل اين قوانين را  فورا باطل کند و در اولين قدم خود، مدارس اسلامی را ممنوع اعلام نمايد. مدارس بايد به محيطی غير مذهبی تبديل گردد. در عين حال بايد کاری کرد تا  مدارس محيطی باشد که  با آغوش باز از کودکان در مقابل تعرضات مذهبی در محيط خانه نيز فعالانه حمايت ميکند. نبايد اجازه داد با کودکان بعنوان  "اموال و متعلقات" والدين خود رفتار شود. جامعه بايد بدون بر و برگرد  بار سنگينی را در دفاع از حقوق جهانشمول آنها بعنوان شهروندانی مستقل بدوش بکشد.

حمايت فعال و بيدريغ از خواست و مواضع دبير اتحاديه معلمان سوئد در ممنوعيت مدارس مذهبی امر همه ماست.

 کميته تشکيلات خارج کشور حزب کمونيست کارگری ايران- حکمتيست
واحد استکهلم ـ سوئد
حسام منتظری
٢٢ آپريل ٢٠٠٦