نمايشی که در اواسط دسامبر قرار است برگذار شود، طبق هيچ معياری رايجی نميتوان آنرا پروسه انتخابات ناميد.   اين پروسه تلاشی است برای تقسيم قدرت و ثروت درميان نيروهای اسلامی، قومی و گروههای دست ساز آمريکا است.

آنچه که از آن بعنوان انتخابات آتی نامبرده ميشود حلقه ای ديگر از سياستهای آمريکا و احزاب حاميش در اشغال کردن عراق بوده و قصدشان تداوم اشغالگری  تحميل وضعيت کنونی و مشقات جاری بر مردم است.  هدف ازاين نمايش زير پا گذاشتن اراده مردم و تحميل رژيمی کهنه پرست قومی و اسلامی بر مردم عراق است.  ميخواهند از اين طريق به سياستهای ارتجاعی خود محوری و ميليتاريزم آمريکا در عراق مشروعيت بدهند.

"انتخابات" آينده حلقه ای ديگر از سلسله اقدامات برای از هم گسستن بنيادهای مدنی جامعه و برای تشديد طايفه گری وقومی گری است که عاقبت آن ناپيدا ميباشد. نتيجه اين انتخابات برجسته کردن قوميگرايی و کهنه پرستی اسلامی است و تلاش برای ابدی کردن اين شکافها به مثابه يک پديده طبيعی در عرصه سياسی است.

بعد از اينکه آمريکا و نيروهای قومی و اسلامی و مليشيای شيعی  قانون اساسی کهنه پرستانه اسلامی و طايفه گری برمردم عراق تحميل کردند،  پس از مضحکه انتخابات نيمه اکتبر گذشته شکستی بزرگ برای خود ثبت کردند، انتخابات در پيش هم هدفش اين است که در ادامه سياستهای پيشتر، يک چشم بند بزرگتر بر چشم جامعه ببندد.
روشن است که "انتخابات" آينده در فضايی آزاد مانند آنچه که در کشورهای دموکراتيک، به هر اندازه ای که فراهم است، پيش نمی نميرود. بلکه درسايه وضعيتی پيش ميرود که امنيت و آسايش وجود ندارد و  تمام آزاديهای سياسی پايمال شده و ميليشای مسلح و نيروهای اشغالگر کنترل تمام گوشه و زاويای جامعه را در دست دارند.  به اين ترتيب ما در مقابل نمايشی هستيم که ادامه مضحکه ديگری است که يکی پس از ديگری تحت حاکميت يک نيروی اشغالگر در شرايط سناريو سياه پيش ميروند.
مردم عراق نبايستی هيچ اميدی به سناريو که اسمش انتخابات گذاشته اند ببندد.  درعوض مردم موظف هستند که در مقابل نيروهای اشغالگر و نيروهايی که خود را به مردم تحميل کرده اند بايستند. مردم عراق هيچ راهی غيراز محکم کردن صف اعتراضی  و مبارزه خود در مقابل اشغالگران و خاتمه داده به وضعيت کنونی ندارند.  راه برون رفت از وضعيت کنونی تجمع حول کنگره آزادی عراق و کنگره رفراندم  برای استقلال کردستان است. تنها از اين طريق ميتوان شرايط مناسب و ممکن برای انتخابات آزاد و روشن برای اعمال اراده توده های مردم فراهم شود.  اعمال اراده ای که خواسته و آرمانش  استقرار دولتی سکولار و غير قومی  است.

حزب کمونيست کارگری عراق
۱۵ نوامبر ۲۰۰۵